Przegląd nowości

Europejski Festiwal Akademii Muzycznych

Szczegóły

Opublikowano: niedziela, 19, maj 2013 13:05

Akademię Muzyczną im F. Liszta w Budapeszcie reprezentował In Medias Brass Quintet w składzie: Richárd Kresz i Antal Endre Nagy- trąbka, János Benyus – waltornia, Róbert Stürzenbaum – puzon, József Bazsinka Jr.- tuba. Na scenie pojawiło się pięciu uśmiechniętych młodych, przystojnych muzyków. Widać było, że wspólne muzykowanie sprawia im prawdziwą satysfakcję i gdyby czas pozwolił, opowiedzieliby publiczności o swojej pasji w najdrobniejszych szczegółach. Podobały mi się szczególnie kompozycje, obecnego na koncercie, węgierskiego kompozytora Gyula Fekete - Széki Ötös i Malcolma Arnolda - Brass Quintet nr 1 z partiami solowymi na każdy instrument. Muzycy popisywali się wirtuozerią w najlepszym stylu.

Akademia Sztuki z Bańskiej Bystrzycy przybyła ze swoim Rektorem prof. Matús’em Ol’ha. Program pod względem artystycznym znakomicie przygotowała pianistka prof. Eva Cáhová, która sama wzięła w nim czynny udział jako solistka i kameralistka. Utalentowana i świetnie przygotowana młodzież przy współudziale swojej profesorki występowała w różnych konfiguracjach - kwintecie, triu i duetach. Artyści przedstawili współczesny dorobek kompozytorski Słowacji. Budziły podziw wirtuozowskie popisy Martina Budinsky’ego grającego, na mało u nas popularnych, cymbałach węgierskich. Rondo alla Ongarese Josepha Haydna na cymbały, skrzypce i altówkę oraz Cyganiada Aleksandra Gajdenko na cymbały i fortepian, poderwały publiczność do burzliwej owacji.

Reprezentacja Rosyjskiej Akademii Muzycznej im. Gnesinych stanowiła najliczniejszą narodową reprezentację festiwalu. Istniejąca od 1959 roku Orkiestra Kameralna Akademii Gnesinych pod dyrekcją charyzmatycznego, perfekcyjnego, uduchowionego i drapieżnego chwilami dyrygenta Andreya Reyna od pierwszych dźwięków wprowadziła publiczność w stan muzycznej ekstazy. Na początek zabrzmiał V Koncert Brandenburski BWV 1050 Jana Sebastiana Bacha, partie fletu i skrzypiec kreowali wybitnie uzdolnieni studenci a przy fortepianie zasiadła sama prof. Viera Nosina. Zagrali koncert czyściutko, muzykalnie z piękną artykulacją. Polem do popisu dla Pavla Dombrovsky’ego, orkiestry i dyrygenta był Koncert na fortepian i orkiestrę smyczkową (1979) Alfreda Schnittke.

• « poprz.
• nast. »