Przegląd nowości

Falstaff, czyli opowieści lasku windsordskiego

Szczegóły

Opublikowano: czwartek, 21, marzec 2013 20:51

Wrocławska inscenizacja Falstaffa, autorstwa Waldemara Zawodzińskiego, jest najbardziej spójnym przedstawieniem, tak pod względem muzycznym, jak i teatralnym, z zaprezentowanych w ramach Dni Wagnerowsko-Verdiowskich, czyli trwającego od 9 do 20 marca przeglądu twórczości obydwu twórców w związku z dwóchsetleciem ich urodzin. Jedynym może dysonansem, kładącym się pewnym cieniem na ogólnym wrażeniu, jest karykaturalne przerysowanie postaci Meg Page, sprawiającej wrażenie, delikatnie rzecz ujmując, niezrównoważonej psychicznie, o czym świadczyć może nieustannie uniesiony do góry wskazujący palec u prawej ręki, a z czym korespondują równie dziwaczne miny i ruchy.

Falstaff, to wręcz wymarzona rola dla Bogusława Szynalskiego na obecnym etapie jego artystycznej kariery. Charakterystyczna zarówno pod względem wizerunku scenicznego, jak i środków wyrazu wokalnego, znajduje w jego osobie idealnego wręcz odtwórcę. Wydobywa komizm słowny poprzez odpowiednią artykulację i rozłożenie akcentów, zarówno w odniesieniu do naturalnej prozodii, jak i towarzyszącego ukształtowania melodycznego krótkich dialogów i dłuższych monologów, np. L'onore? Ladri!, w przeważającej mierze przybierających postać recytatywów. A przy tym odznacza się autentyczną siłą komiczną, pozwalającą uwiarygodnić wizerunek sceniczny podstarzałego pieczeniarza, opoja i lowelasa w jednej osobie.

Zrazu mogło się wydawać, że brzmienie i emisja głosu Macieja Krzysztyniaka jako Pana Forda pozostawiają nieco do życzenia, ale w monologu zdradzonego męża E' sogno o realtà? wykazał się ogromną siłą wyrazu, budzącą autentyczne wzruszenie, a zarazem podziw dla umiejętności interpretacyjnych.

• « poprz.
• nast. »