Przegląd nowości

Imponujaca premiera europejska

Szczegóły

Opublikowano: poniedziałek, 18, marzec 2013 11:11

Na małym placyku w San Marco odbywa się hałasliwy festyn, gdy nagle dwóch trębaczy obwieszcza przybycie do portu galery, która ma zabrać Jacopo na Kretę. Jacopo żegna się z żoną i dziećmi.Loredano rozdziela ich brutalnie, a nastepnie w scenie zbiorowej wyraża swoją nienawiść i chęć zemsty. Syn doży zostaje odprowadzony. W prywatnych komnatach uskarża się stary Foscari nad losem swojego ostatniego syna. Wszystkich innych zabrała mu dżuma. Na scenie pojawia się senator Barbarigo i oznajmia, że niejaki Erizzo na lożu śmierci przyznał się do morderstwa Donato, za które Jacopo został skazany. Jest już za późno. Lucrezia zawiadamia swojego teścia, że jego syn umarł na galerze. „Rada Dziesięciu“ pod przywództwem Loredano żąda od Doży jego dymisji. Doża odrzuca te żądania, ponieważ przysięgał sprawować ten urząd do śmierci. Po raz kolejny uskarża się na swój los, nic mu już nie pozostało. Loredano chce mu zdjąć insygnia władzy, lecz on przekazuje innemu senatorowi koronę doży. Jeszcze inny senator zdejmuje z niego togę. Lucrezia chce ze starym Foscari i ze swoimi synami opuścić Wenecję. W tym momencie rozbrzmiewają dzwony w San Marco, obwieszczając tym samym, że wybrany został nowy Doża. Stary Foscari załamuje się i umiera z „rozdartym sercem“.

Premiera 24 stycznia 2013 w Valencji, odbyła się przy małej frekwencji, prawdopodobnie z powodu wygórowanych cen biletów i wynikającego z kryzysu gospodarczego w Hiszpanii, jak i z faktu, że odbyła się w środku tygodnia (w czwartek). Przedstawienia o których piszę, odbyły się 27 i 30 stycznia już przy prawie całkowicie wypełnionej widowni. Tak jak i w poprzednich przedstawieniach, tak i tym razem między drugą a trzecią prezentacją zauważalny jest wzrost formy aktorskiej i wokalnej liderów przedstawienia. Artyści i dyrygent byli podczas trzeciego spektaklu jeszcze lepsi niż w poprzednich. Ich postępy rosły w miarę wzrostu wiary, zaufania i rutyny, które poprzez nerwowość pierwszych występów zostały w sposób widoczny obniżone. Ten utwór Verdiego nie jest często wystawiany i nie jest takim „hitem“ jak Traviata, Aida czy Rigoletto. Lecz fabuła tej opery, bazująca na sztuce Lorda Byrona The two Foscari, pełna jest dramatyzmu. Opera ta żyje przede wszystkim za sprawą głównych wykonawców, a oni byli w Valencji znakomici.

• « poprz.
• nast. »