Przegląd nowości

„Fascynacje” w Operze Nova

Szczegóły

Opublikowano: wtorek, 12, marzec 2013 15:44

Artyści przybierali zupełnie swobodne pozy, garbili się, wykrzywiali, a nawet pokrzykiwali. Fascynujący w tym obrazie był nieustanny ruch, zmienność i humor, co we śnie nieczęsto się zdarza. W finale obrazu pojawił się tylko jeden tancerz, rewelacyjny Tomasz Gruszecki, pamiętny Puk z baletu Sen nocy letniej, który jakby dla kontrastu wykonał solową etiudę do nagrania Edith Piaf w jej najbardziej znanej piosence Non, je ne regrette rien. Zdaniem choreografa taniec nie miał ilustrować sensu słów, ale jedynie stanowić estetyczny kontrast do muzyki Paganiniego.

Po przerwie publiczność zobaczyła dwie choreografie Jormy Elo, także z towarzyszeniem muzyki skrzypcowej. W „fascynacji” zatytułowanej Brake the Eyes był to Mozart – jego Symfonia koncertująca na skrzypce i altówkę a także fragmenty Sonaty D-dur na skrzypce i fortepian. Całość oddawała emocje związane z naszym istnieniem we wszechświecie, przestrzeń na scenie została zbudowana światłami z nisko zawieszonych reflektorów co mogło przypominać lądowanie pojazdu kosmicznego lub jakąś komputerową grę. Muzyka Mozarta została poprzedzona elektronicznymi, mrocznymi dudnieniami, co sugerowało wyjątkowość zjawiska. Końcowa „fascynacja” 1st Flash z towarzyszeniem Koncertu skrzypcowego największego kompozytora fińskiego Jeana Sibeliusa, przenosiła nas w świat wyrafinowanych układów tanecznych rodem z baletu klasycznego, który wspomaga się układami z baletowej „przyszłości”, gdzie reguły ruchu na scenie nie będą tak obwarowane sztywnymi zasadami. Ten ostatni obraz wymagał więc od zespołu baletowego Opery Nova ogromnej sprawności, kondycji i wręcz fascynacji, co niezawodnie doceniła bydgoska publiczność.

                                                                                   Joanna Tumiłowicz

• « poprz.
• nast. »