Przegląd nowości

Niezwykłe wydarzenie w Opolu

Szczegóły

Opublikowano: środa, 12, maj 2010 02:00

Głównymi bohaterami opowieści w oratorium Zesłani są Stanisława i Józef -  dwoje młodych Polaków zesłanych w kwietniu 1940 roku do sowieckiej Azji, na kazachskie stepy. Autor tekstu oratorium relacjonuje: Tekst ten napisałem na podstawie tego, co mi opowiedzieli Rodzice i  na podstawie Ich listów, które słali do siebie podczas wojny /.../. Na zesłaniu przeżyli mękę niewyobrażalną. Józef po dwóch latach Sybiru przeszedł cały szlak bojowy armii generała Andersa. Uczestniczył w pierwszej linii natarcia na Monte Cassino, gdzie został ciężko ranny. Stanisława spędziła na zesłaniu 6 lat. Czasami przez pół roku i dłużej, niczym polska Penelopa, czekała na wiadomość od Józefa, bo większość jego listów "nieznani sprawcy" gubili w ZSRR. Od lat tkwiła we mnie potrzeba zmierzenia się z tym tematem. Czułem, że byłem to winien Rodzicom oraz ponad milionowi Polaków, których spotkał taki los.

Dziś ten temat jest wciąż aktualny, gdyż skrywana przez dziesiątki lat prawda o  zesłańcach, o tych, co zginęli i o tych, którzy przeżyli, sprawiła, że w wolnym kraju rodziny domagają się zadośćuczynienia i prawdy. Dlatego tym bardziej cenna jest inicjatywa Wacława Panka uczczenia pamięci swoich rodziców, a tym samym złożenie hołdu wszystkim, którzy podzielili ich los. W dedykacji tego oratorium napisano: Pamięci Stanisławy i Józefa oraz wszystkich Zesłanych w hołdzie dla Ich cierpienia. Najpierw powstał tekst. Jest on niezbyt długi, oszczędny, miejscami  wręcz  suchy, ale celny. Czasem wystarczy jedno słowo i wszystko staje się jasne.