Przegląd nowości
Nowa biografia Adam Didura
- Szczegóły
- Opublikowano: poniedziałek, 19, kwiecień 2010 11:15
Przed kilku tygodniami ukazała się obszerna biografia Adam Didura, basa, jednego z największych polskich śpiewaków operowych, którego szczyt kariery przypadł na przełom XIX i XX wieku, okresu nie bez racji nazywanego "złotą erę" wokalistyki. Jej autorem jest Wacław Panek.
Biografia o tyle cenniejsza, że ukazująca postać Adama Diudra i skalę jego artystycznych dokonań w szerokim kontekście osiągnięć światowej wokalistyki. Dodatkowym walorem jest fakt wywiedzenia całej opowieści o tym znakomitym artyście od początków polskiej wokalistyki operowej, historią której rozpoczyna się książka. Mamy rzadką okazję prześledzenia losów i dokonań pierwszych polskich śpiewaków operowych od Salomei Dreszner, Małgorzaty Magdaleny Sitańskiej i Antonii Campi (Antoniny Miklaszewiczówny) poczynając, na rodzeństwie Reszków, Marcelinie Sembrich-Kochańskiej, Władysławie Mierzwińskim i Aleksandrze Bandrowskim oraz Janinie Korolewicz-Waydowej kończąc.
Właśnie to przejście od historii polskich śpiewaków ery przed Diudrowej do biografii samego Didura jest pięknym powiązaniem osiągnięć i rozwoju polskiej wokalistyki tego okresu. Na tym tle osiągnięcia bohatera opracowania wyglądają naprawdę imponująco. Panek przeprowadza czytelnika przez wszystkie sceny na których Didur występował dając jednocześnie okazję prześledzenia wielu polskich karier w oparciu o historię tych scen, co okazuje się tematem wyjątkowo interesującym. Przyznać należy, że autor nie jest w tym jednostronny i nie ogranicza się wyłącznie do polskich artystów, ale z równą pieczołowitością odnosi się do wszystkich partnerów scenicznych Didura. Oczywiście najbardziej rozbudowanym rozdziałem jest ten poświęcony nowojorskiej Metropolitan, z którą Adam Didur był najdłużej związany i gdzie zaśpiewał najwięcej partii i przedstawień. Z równą uwagą odnosi się do scen europejskich i polskich. Nie trzeba dodawać, że całość jest rzetelnie opracowana i udokumentowana. Dodatkową atrakcją książki jest jej bogata ikonografia zwierająca zdjęcia, które w dużej mierze są nieznane.
Sporo miejsca - i słusznie - poświęca autor działalności pedagogicznej Didura oraz jego uczniom. Nie odpuszcza też dyrektorskich aspiracji śpiewaka co ostatecznie zaowocowało powołaniem do życie Opery Śląskiej.
Niezmiernie interesującą całość biografii dopełnia obszerna bibliografia uwzględniająca nie tylko pozycje książkowe, ale również artykuły jaki ukazały się na temat Didura.
Adam Czopek