Przegląd nowości

"The Saint of Bleecker Street" Menottiego w Opéra de Marseille

Szczegóły

Opublikowano: czwartek, 18, luty 2010 01:00

Odpowiedzialny za nową, prezentowną obecnie w Marsylii inscenizację Świętej z Bleecker Street Stephen Medcalf (wraz z Jamie Vartan - dekoracje, Katią Duflot - kostiumy, Simonem Corderem - oświetlenie) skrupulatnie przestrzega wskazówek kompozytora - który w przeszłości sam reżyserował swoje opery - i wiernie odtwarza geograficzno-obyczajowy kontekst przedstawianych wydarzeń. Przypominając na scenie realia Little Italy z jej specyficzną, właściwą skoncentrowanym na sobie społecznościom atmosferą, obskurnymi budynkami, świątecznymi tradycjami (w tym przypadku jest to wesele przyjaciółki Anniny: Carmeli), religijnymi procesjami, zachowującymi się jak mafiosi typami ukazuje połączoną tym samym pochodzeniem, ale także poczuciem uwięzienia w przypominającej pułapkę sytuacji wspólnotę. Tym sposobem zwraca też naszą uwagę na ich psychiczne rozdarcie pomiędzy dwoma odmiennymi światami i rzeczywistościami, tzn. zachowanymi w pamięci Włochami i Ameryką, oraz pokazuje, że tak naprawdę to w żadnym z nich nie czują się oni u siebie. Celną inicjatywą jest również pokazanie na scenie wzmiankowanej w III akcie stacji metra, na której ksiądz Don Marco zorganizował ostatnie spotkanie Anniny z jej ukrywającym się przed policją, po zabójstwie Desiderii, bratem. Wychodzące ze stacji i ginące w niej sylwetki wprowadzają wątek podróży i zagubienia jednostki w obojętnym tłumie, a tym samym przywołują wspomniane problemy trudnego położenia imigranta i doświadczanego przezeń konfliktu tożsamości.

Niezależnie jednak od tego realistycznego, niekiedy nawet przewrotnie malowniczego - nawiązującego do włoskiego weryzmu czy francuskiego naturalizmu - obrazu Little Italy, Stephen Medcalf stara się tak ustawić wszelkie działania sceniczne, aby widz miał świadomość, iż ten geograficzny kontekst jest tylko tłem służącym do rozegrania dramatu o znacznie bardziej uniwersalnej i prawdziwie ludzkiej wymowie. Dzięki temu dostrzegamy symboliczne znaczenia tej opery, która w żadnym wypadku nie zawiera antyreligijnych akcentów - jak to nieraz próbowano sugerować - lecz wręcz przeciwnie, pozwala śledzić wewnętrzne, związane z życiem duchowym dylematy, wahania i rozterki.