Przegląd nowości

Salzburg: "Armida" pełna pasji

Szczegóły

Opublikowano: środa, 16, wrzesień 2009 02:00

Fakt, że zabrakło w tym spektaklu fantasmagorii, wyszedł operze tylko na plus. W zamian powstała całkiem współczesna opowieść, utrzymująca widza w napięciu. A postarał się o to odpowiedzialny za światło Olaf Winter. Również Jochen Heckmann stworzył intrygującą choreografię, m.in. zamienił wojowników obu stron - Saracenów, którym przewodził król Damaszku Idreno (włoski baryton Vito Priante) i chrześcijan pod wodzą poruszającego się na wózku inwalidzkim francuskiego rycerza Ubaldo (wyjątkowo ciekawa partia wykonana przez amerykańskiego tenora Richarda Crofta) - w specjalne plutony, które przebiegają przez scenę kilkakrotnie wspinając się po wzniesionej pod kątem ostrym platformie.

Służyła ona nie tylko do operacji wojskowych, ale wielokrotnie była ogrywana przez śpiewaków, którzy byli zmuszeni po niej się wspinać, zjeżdżać czy nawet turlać się, a równocześnie śpiewać. Głównym materiałem scenograficznym, które wykorzystał Dirk Becker, było drewno w różnych postaciach.  Szczególnie metaforycznie zagrało ono podczas sceny ścinania mirtu: zamiast autentycznego drzewa, Rinaldo zamierza się z siekierą na zarysowaną wcześniej przez siebie samego sylwetkę Armidy. Brutalny akt wymazywania zamienia się w metonimiczny gest, który prowadzi do zwycięstwa chrześcijan.

Felsenreitschule ma wciąż problemy z akustyką, ale mikrofony porozwieszane ponad sceną rekompensowały niedoskonałości tej jakże urokliwej przestrzeni architektonicznej. Ivor Bolton wspaniale grał na cembalo continuo i równocześnie dyrygował Orkiestrą Mozarteum z Salzburga, wydobywając z muzyków dźwięki adekwatne do pasji obu kochanków.

                                                                                            Ewa Kara