Przegląd nowości

IV Międzynarodowy Konkurs im. Tadeusza Wrońskiego

• 

Szczegóły

Opublikowano: piątek, 04, wrzesień 2009 02:00

Międzynarodowe Konkursy na Skrzypce Solo im. Tadeusza Wrońskiego są jak do tej pory jedynymi tego typu turniejami wiolinistycznymi na świecie. Pierwsze trzy jego edycje (1990,1992,1995) miały zasięg ogólnopolski, a od 1997 roku konkursy stały się imprezami międzynarodowymi. Wśród laureatów konkursu znaleźli się wybitni wirtuozi skrzypiec, którzy byli póżniej laureatani innych konkursów: Bartłomiej Nizioł - zwycięzca konkursów w Poznaniu i Paryżu; Piotr Pławner - triumfator konkursów w Poznaniu i Monachium; Erika Dobosiewicz - triumfatorka Konkursu im. H. Szerynga w Mexico City; Wilfried Hedenborg - koncertmistrz Wiener Filharmoniker; Alona Bayewa - triumfatorka Konkursu im. H. Wieniawskiego w Poznaniu; Eugen Tichindeleanu - wybitny skrzypek rumuński młodego pokolenia.

Na poprzednie trzy edycje międzynarodowe (1997, 2000, 2004), poza uczestnikami z Polski przybyli kandydaci z takich krajów jak: USA, Rosja, Japonia, Korea Płd., Francja, Szwecja, Meksyk, Estonia, Irlandia, Austria, Ukraina, Litwa, Niemcy, Kazachstan, Holandii, Francja, Rumunia, Węgry. Do nadchodzącego IV Międzynarodowego Konkursu, który ma się odbyć w dniach 24 - 30 września 2009 zgłosiła się rekordowa ilość kandydatów z zagranicy (12 państw): Argentyny, Armenii, Japonii, Rosji, Chin, Korei Płd., Węgier, Niemiec, Francji, Szwecji, Włoch oraz Polski.

 

Pomysł konkursów na skrzypce solo wprowadził jako pierwszy w 1990 roku jego obecny patron profesor Tadeusz Wroński. Był on jednym z najwybitniejszych skrzypków polskich, znanym i cenionym także poza granicami naszego kraju. Stworzył wraz z legendarnym pianistą Władysławem Szpilmanem unikalny duet sonatowy, z którym koncertował w całej Europie.

Profesor Wroński był najwybitniejszym polskim skrzypkiem - pedagogiem wykładającym w Warszawie i Indiana Bloomington School of Music, największej muzycznej uczelni USA. Wychował ponad 500 skrzypków w Polsce i USA. Napisał osiem książek o tematyce dydaktyczno-metodycznej oraz trzy książki nie związane z muzyką. Jest autorem opracowań niemal całej literatury skrzypcowej.

W tym roku mija kilka rocznic związanych z działalnością profesora Wrońskiego. 55 - lecie otrzymania tytułu profesora zwyczajnego w PWSM w Warszawie oraz założenia Związku Polskich Artystów Lutników przez prof. Tadeusza Wrońskiego. 45 lat od napisania największego dzieła pedagogicznego polskiej wiolinistyki pt. Zagadnienia gry skrzypcowej w czterech tomach: Intonacja, Aparat gry, Palcowanie, Technologia pracy. 15 lat od przyznania doktoratu honoris causa  przez Akademię im. F. Chopina w Warszawie  - jak do tej pory Tadeusz Wroński jest jedynym skrzypkiem uhonorowanym w ten sposób przez warszawska uczelnię.

O Konkursie na Skrzypce Solo im. Tadeusza Wrońskiego tak wypowiedział się w 1997 roku jeden z największych wirtuozów wszechczasów, maestro Rugierro Ricci: Konkurs Profesora Wrońskiego jest jedynym prawdziwym konkursem  skrzypcowym na świecie właśnie dlatego, że jest to konkurs na skrzypce SOLO. Jeden z najwybitniejszych polskich skrzypków Krzysztof Jakowicz powiedział: Konkurs na Skrzypce Solo im. Tadeusza Wrońskiego to alpinizm w grze na skrzypcach.

Halina Wrońska-Zwolińska, córka profesora tak wspomina: W 1997 roku mój Ojciec napisał, iż konkurs ten zrodził się z jego miłości do skrzypiec.  Wymyślił go dawno, ale nie od razu udało mu się pomysł zrealizować.  Powrócił do tej myśli po latach, pod koniec swego pięknego i twórczego zawodowego życia.  Początki były skromne.  Z pomocą przyjaciół i swych wiernych wychowanków zorganizował w 1990 roku konkurs, w którego jury zasiadała tylko jego muzyczna Rodzina.  Warszawska Akademia Muzyczna udzieliła gościny, a poza tym wszystko było "własnej roboty": nagrody fundował Ojciec i Jego przyjaciele, jury- Jego muzyczne ‘dzieci' - podarowali swój czas i pracę, a także i współuczestniczyli w nagrodach, wzięli na siebie niemały ciężar, pracując przy organizacji.  Myślę, że wierzyli w pomysł Ojca i widzieli jego przyszłość. Czas pokazał, że słusznie. Sukces tego pierwszego, skromnego konkursu był na tyle znaczący, że w 1992 roku zorganizowany został kolejny, potem, w 1995, następny - już o wyższej randze, współtworzony przez Akademię Muzyczną im. Fryderyka Chopina w Warszawie i ówczesne Ministerstwo Kultury i Sztuki. Od 1997 roku konkurs zyskał status imprezy międzynarodowej pod patronatem Prezydenta RP i Prezydenta m.st. Warszawy. Kiedy Ojciec odszedł, w styczniu 2000 roku, na niespełna trzy tygodnie przed II Międzynarodowym Konkursem, wiedziałam i ja i Jego najbliżsi przyjaciele i, że najlepszą formą pamięci o Nim będzie kontynuacja Jego ostatniego dzieła. Dlatego, mimo trudności, zabiegamy o utrzymanie i rozwój tego konkursu. Chcemy zachować go w kształcie jak najbliższym pierwotnej koncepcji. Niedawno powstała Fundacja, o której stworzeniu Ojciec nieraz myślał.  Jest to Fundacja SKRZYPCE im. Tadeusza Wrońskiego. Jej celem, zgodnie z wolą Ojca, jest m.in. wspieranie młodych skrzypków, propagowanie muzyki skrzypcowej, propagowanie muzyki polskiej wśród młodych wykonawców z całego świata, no i organizacja naszego Konkursu. Jest to nowy etap naszych starań o to, by pamięć o moim Ojcu pozostała żywa, a Jego myśl, tak jak za Jego życia, pomagała młodym muzykom, służyła kulturze polskiej, służyła wszystkim, którzy kochają muzykę przez duże "M", tym, którzy mogą ją dopiero pokochać, lub, którzy, tak jak mój Ojciec, kochają czysty dźwięk skrzypiec - tego pięknego instrumentu z duszą.

                                                                     (inf. własna)