Przegląd nowości

Bregencja: "Aida" poddana dekonstrukcji

Szczegóły

Opublikowano: wtorek, 25, sierpień 2009 02:00

Natomiast podczas drugiego aktu w ruch idą dźwigi i martwy pomnik ożywa. Podczas drugiej sceny, kiedy zwycięski Radames (włoski tenor Rubens Pelizzari) przywozi ze sobą etiopskich więźniów, a wśród nich Amonasro - ojca Aidy (szkocki bas-baryton Iain Paterson), nad sceną króluje twarz Wolności, składająca się z dwóch elementów znajdujących się w różnych miejscach: 12-tonowa i większa część jest z tyłu sceny po lewej stronie, a mniejsza ażurowa część po prawej stronie przed główną sceną.

Również i podczas ostatniej sceny do akcji przystępują kierowcy dźwigów i unoszą do góry łódź umarłych, w której swej śmierci oczekują Radames i Aida (świetna w tej roli rosyjska sopranistka Tatiana Serjan). Oddalające się w niezmierzony nieboskłon i stopniowo zamierające głosy dwojga kochanków emocjonalnie puentują tę spektakularną produkcji.

Oczywiście fakt, że jest to scena na wodzie, został wkomponowany zarówno w akcję sceniczną jak i choreografię. Już na samym początku dźwig wyciąga z wody martwego niewolnika,  którego ciało szybko zostaje odwiezione motorówką. Do wody ze schodów spychani są nieposłuszni niewolnicy i Amonasro podsłuchuje rozmowę Aidy z Radamesem pływając. Również zanużeni po pas w wodę zmuszeni są przejść do głównej sceny rozjuszeni zdradą Radamesa kapłani, podczas gdy Amneris (fantastyczna jako odtrącona kobieta urodzona w Gruzji mezzosopranistka Iano Tamar) po kostki w wodzie zmaga się ze sprzecznymi emocjami. Również i najbardziej popisowy element choreografii, przygotowanej przez Brytyjczyka Rona Howella, taniec oprawców i niewolników ma miejsce w wodzie, co umożliwia ruchoma platforma, która nie tylko zanuża się do 1 metra, ale także obraca wokół własnej osi.