Przegląd nowości
Pożegnanie z Bambergiem
- Szczegóły
- Opublikowano: środa, 05, sierpień 2009 02:00
Błąd krytyczny rozszerzenia [sigplus]: Dla folderu galerii obrazów dokumenty/Bamberg2009/gal1 oczekiwana jest względna ścieżka do folderu startowego określonego w konfiguracji rozszerzenia w zapleczu systemu Joomla!.
Poznański Teatr Wielki od wielu lat współpracował z ETA-Hoffmann-Theater w Bambergu organizując Polsko-Niemiecki Festiwal Hoffmanowski. Niestety dalsza przyszłość Festiwalu w dotychczasowym kształcie jest niepewna. Prawdopodobnie Festiwal Hoffmannowski zmieni swoją dotychczasową formułę, a jego organizacją zajmie się miasto Poznań.
Patron Festiwalu Ernst Theodor Amadeus Hoffmann urodził się w 1776 w Królewcu. Był niemieckim poetą, pisarzem epoki romantyzmu, a także kompozytorem, prawnikiem, krytykiem muzycznym, rysownikiem i karykaturzystą. Był trzecim dzieckiem adwokata i literata z Królewca, Krzysztofa Ludwika. Hoffmann uczył się w Gimnazjum w Królewcu. W latach 1795-1797 odbywał praktykę w sądzie w Glogowie, gdzie przyozdobił freskami jedną z kaplic kościoła pojezuickiego. Od roku 1800 pracował jako asesor rządowy w Poznaniu; za rysowanie karykatur przedstawiających wyższych urzędników i oficerów został przeniesiony w 1802 roku do Płocka, a następnie w roku 1803 do Warszawy. W Warszawie powierzono mu zadanie nadania zamieszkującym to miasto żydom niemiecko brzmiących nazwisk. Przypisuje się mu nadawanie takich nazwisk jak Rosenbaum (Różane drzewo), Goldberg (Złota góra), Eisenbaum (Żelazne drzewo). Wkroczenie Francuzów 1806 położyło kres dotychczasowej jego karierze. W roku 1808 zostaje dyrektorem muzycznym teatru w Bambergu, później w Dreźnie i Lipsku. W roku 1816 przybył do Berlina i powrócił do służby sądowej. W mieście tym zmarł w 1822 roku.
Warning: No images in specified directory. Please check the directoy!
Debug: specified directory - https://maestro.net.pl/images/dokumenty/Bamberg2009/gal1
Jeżdżąc po terenach polskich pod zaborem Pruskim znajdował inspiracje do swoich pierwszych prób literackich. Od młodości z zamiłowaniem poświęcał się muzyce, jego liczne, tylko częściowo wydane utwory muzyczne (kościelne, operowe i orkiestralne) odznaczają się oryginalnością, ale oparte są na Glucku i Mozarcie. Natchniony muzyką Mozarta kazał nazywać się Amadeuszem (umiłowany bogów). Jako krytyk muzyczny, ujmował się za zapomnianym Bachem i z ogromnym entuzjazmem pisał o muzyce Beethovena. Wywarł duży wpływ na Wagnera i Schumanna. Jako kompozytor odniósł największy sukces operą Ondyna uważaną za pierwszą operę romantyczną.
Najsłynniejsze jego dzieła literackie są raczej fantastyczne, w tym napisał wedle Dumasa "najpiękniejszą baśń" czyli Dziadka do orzechów. Hoffmann utworzył fantastykę jako oddzielny rodzaj literatury pięknej. Piotr Czajkowski skomponował balet na podstawie tego opowiadania. Przez lata wspominany był jako doskonały bajarz, co zilustrował Jacques Offenbach w operze Opowieści Hoffmana. Będąc gorącym miłośnikiem muzyki w czasie swego pobytu w Warszawie był inicjatorem i założycielem Towarzystwa Muzycznego "Harmonia", mającego na celu m.in. urządzanie koncertów symfonicznych, a które miało swoją siedzibę w pałacu Mniszchów aż do wkroczenia Francuzów do Warszawy w 1806 roku.
Warning: No images in specified directory. Please check the directoy!
Debug: specified directory - https://maestro.net.pl/images/dokumenty/Bamberg2009/gal2
Związki Poznania z Bambergiem siegają lat 1711-1753, kiedy to zostali sprowadzeni przez władze Poznania osadnicy z okolic Bambergu, aby zasiedlić opuszczone wsie, które zostały zniszczone podczas wojny północnej oraz będącej jej skutkiem epidemii cholery. Osadnicy przybywali w kilku falach osiedlając się Luboniu, Dębcu, Boninie, Ratajach, Wildzie, Jeżycach, Górczynie i zwano ich "bambrami". W okresie międzywojennym "bamber" oznaczał dobrego, bogatego gospodarza. Po II wojnie światowej słowo to zmieniło swój wydźwięk na pejoratywny. W listopadzie 2003 otwarto w Poznaniu Muzeum Bambrów Poznańskich, zbudowane głównie staraniem Towarzystwa Bambrow Poznańskich i prof. Marii Paradowskiej.
Podczas swojej ostatniej podróży do Bambergu Teatr Wielki z Poznania zaprezentował publicznosci niemieckiej balet Coppelię. Inspiracją do stworzenia tego baletu było napisane w duchu pełnej fantazji, romantycznej poetyki opowiadanie Piaskun autorstwa E. T. A. Hoffmanna. Coppelia była kolejną pokazaną przez poznańskich artystów publiczności w Bambergu realizacją - po Ondynie, Aurorze i Dziadku do orzechów - bezpośrednio wiążącą się z postacią E.T.A. Hoffmanna. Choreografię poznańskiej wersji baletu przygotował Sławomir Woźniak, dyrektor naczelny i artystyczny Szkoły Baletowej w Phoenix w USA, a scenografię - Ryszard Kaja. Kierownictwo muzyczne objął Wiktor Lemko.
Miejmy nadzieję, że władze Poznania uczynią wszystko, aby współpraca kulturalna z Bambergiem rozwijała się w zmienionej formule jeszcze intensywniej, być może wspólnie z udziałem miast w których przebywał E. T. A. Hoffmann.
Juliusz Multarzyński