Przegląd nowości

"Pierscień Nibelunga" w Operze Leśnej w Sopocie

Szczegóły

Opublikowano: środa, 01, lipiec 2009 02:00

W Złocie Renu jeden z kasty niewolników - Nibelung, reprezentujący najniższe instynkty karzeł Alberyk wykrada z Renu złoto - symbol odwiecznego ładu natury. Złoto daje ogromną władzę, nic więc dziwnego, że chce je zdobyć ojciec bogów - Wotan. Żądza władzy doprowadza do tego, że w walce o złoto poleje się krew, a na skarb zostaje rzucone przekleństwo, które spadnie na każdego, kto go zdobędzie. Pierwsza część dramatu kończy się obrazem wejścia germańskich bogów do ich nowej siedziby - Walhalli, zbudowanej za cenę przeklętego złoto. Uroczystej chwili towarzyszy złowrogi lament Cór Renu, strażniczek złota, które opłakują jego stratę. Przekleństwo nań rzucone będzie zbierało żniwo przez wszystkie pozostałe trzy części tetralogii.

Historia Opery Leśnej w Sopocie sięga 1909 roku, kiedy to 11 sierpnia uroczyście otwarto scenę przedstawieniem Das Nachtlager in Granada Conradina Kreutzera. W 1922 roku po raz pierwszy wystawiono operę Ryszarda Wagnera Zygfryd wysoko ocenioną przez krytyków. Od 1924 roku, kiedy to wystawiono Walkirię, opery Wagnera wystawiane były w Sopocie corocznie. Spowodowało to, że Sopot zaczęto nazywać "Bayreuth Północy". Na scenie opery występowali tylko najlepsi i najsławniejsi śpiewacy: Swen Nilson, Erna Schluter i światowej sławy dyrygenci: Karl Tutein, Roger Heger, Franz von Hoesslin. W Operze Leśnej wystawiono wszystkie opery Wagnera oprócz Tristana i Izoldy. Tannhäusera wystawiono w latach 1925, 1933, 1939, 1940 i 1941, Lohengrina w latach 1926, 1932, 1937 i 1938, Parsifala w 1928, 1936 i 1937, Śpiewaków norymberskich w latach 1929, 1934, 1935, 1941 i 1942, Holendra tułacza w 1940, Rienzi w 1935 i 1936. Poszczególne części Tetralogii wystawiano samodzielnie - Zygfryda w 1922 i 1942 roku, Walkirię w 1924 i 1934 roku, a Zmierzch bogów w 1927 roku. Jako trylogię wystawiono je po raz pierwszy w 1931 roku. Złoto Renu wystawiono w ramach pełnego cyklu Pierścienia Nibelunga w latach 1938 i 1939. Ostatnie przedstawienie oper Wagnerowskich miało miejsce w 1944 roku, kiedy to wystawiono trzy spektakle Zygfryda. W grudniu 1944 roku umiera na serce wieloletni dyrektor Opery Leśnej Hermann Merz, co definitywnie kończy okres Festiwali Wagnerowskich w Sopocie.

Dziś muzyka Wagnera nadal porywa swym wysmakowaniem, często monumentalnym brzmieniem. Interesująca wydaje się niesztampowa treść dzieła przypominająca opowieść z gatunku fantasy - bohaterami są nie tylko starogermańscy bogowie, ale i herosi walczący ze smokami przy pomocy magicznych mieczy, hełmów, rozumiejący język natury, a także zwykli śmiertelnicy, których świat ściśle powiązany jest ze światem boskim.

Cały cykl, po prapremierze w Bayreuth  bardzo szybko został zaprezentowany w Gdańsku, wielokrotnie był także prezentowany na scenie Opery Leśnej w Sopocie. Przed wojną tetralogia była prezentowana również we Lwowie. Po wojnie jedynie Teatr Wielki w Warszawie i Opera Wrocławska zdobyły się na pełną prezentację tetralogii.

Producentem koncertu jest: Syrinx-Kotlinski Management a współorganizatorami Opera Bałtycka w Gdańsku oraz Bałtycka Agencja Artystyczna BART.

                                                                            (inf.własna)

Szczegóły na stronie www.zlotorenu.pl