

































GaleriaT. Shebanova gra - Pory roku Czajkowskiego
Wydarzenia |
Szukaj w Maestro |
||
|
|
|
||
Przegląd nowościBiografia wzorcowa
Strona 2 z 3 Życie i działalność artystyczną swej bohaterki Małgorzata Komorowska przedstawia na bogatym tle ówczesnego ruchu operowego, a także na szerszym tle historyczno-kulturowym. Otrzymujemy wyraziste obrazy dajmy na to Podola, na którym urodzona w 1858 roku koło Tarnopola Prakseda Marcelina Kochańska spędziła dzieciństwo i młodość; następnie Saksonii schyłku XIX stulecia, gdzie w Dreźnie rozpoczynała karierę: a potem Stanów Zjednoczonych przełomu wieków, gdzie zyskała światową sławę. Dzięki sugestywnej opowieści możemy gościć wraz ze śpiewaczką w Operze Drezdeńskiej (w 1878 zwanej Królewską Operą Saską), w londyńskiej Covent Garden, w Théâtre Italien w Paryżu, także w operze we Lwowie. Obserwujemy jej dalekie od dostatków, a przecież szczęśliwe dzieciństwo (po ojcu oddziedziczyła zdolności muzyczne, po matce przyjęła potem na użytek sceny jej panieńskie nazwisko: Sembrich), przyglądamy się jej udanemu małżeństwu ze swym nauczycielem muzyki, starszym od niej o 12 lat Wilhelmem Stenglem. Podążamy śladami triumfalnych występów śpiewaczki w stolicach europejskich - Londynie, Sankt Petersburgu i Moskwie, Madrycie, Paryżu, Wiedniu, wzruszamy się widząc ją śpiewającą w Warszawie, Krakowie, Wilnie lub we Lwowie, gdzie jako młoda dziewczyna zaczynała studia muzyczne. Dla losów artystki, a może też dla dziejów opery światowej, najważniejszy był bodaj rok 1883, kiedy to w październiku otworzyla podwoje jedna z najważniejszych do dziś scen operowych świata, Metropolitan Opera House w Nowym Jorku. Wtedy też 24 października 1883 roku, występem na scenie MET - w roli tytułowej w Łucji z Lammermoor Dionizettiego - Marcelina Sembrich-Kochańska rozpoczęła amerykański rozdział życia, trwający - z kilkuletnimi przerwami - aż do śmierci artystki w styczniu 1935 roku.
|
|||
|
Maestro jest tytułem jakim honoruje się najwybitniejszych muzyków wirtuozów dyrygentów śpiewaków i nauczycieli. Właśnie im oraz podążającym za ich przykładem artystom poświęcona jest ta strona |
|||
| 2006 Copyright © Wiesław Sornat (R) All rights reserved MULTART | |||