Przegląd nowości

Jubileuszowy koncert w Toruniu.

Szczegóły

Opublikowano: niedziela, 26, kwiecień 2009 02:00

Nowy szef artystyczny w mistrzowski sposób poprowadził koncert jubileuszowy, 20 marca 2009 roku. W pierwszej części zabrzmiały cudownie romantyczne dźwięki II Koncertu skrzypcowego d-moll, op. 22, Henryka Wieniawskiego. Utworu zaliczanego do światowych arcydzieł literatury skrzypcowej XIX wieku. Wykonanie już od pierwszych taktów Allegro modrato nie zawiodło moich nadziei, bowiem dyrygent przedstawił czytelną wizję Wieniawskiego, dojrzałego skrzypka - wirtuoza.

Propozycja indywidualnej interpretacji dzieła twórcy świadomego swych celów artystycznych. Orkiestra urzekała ekspresją i dramatyzmem pierwszego, pełnego wewnętrznej dynamiki tematu i następującym po nim łagodnym spokojem. Piotr Pławner, grający na skrzypcach T. Balstrieri, podejmując temat nadał mu namiętną żarliwość połączoną ze szlachetną płynnością tonów. Kantylenę rozwijał wielkimi łukami wdając się w pięknie brzmiący dialog z orkiestrą. Solista grał coraz bardziej wirtuozowsko i wzrastało napięcie, choć w orkiestrze ono malało i niepostrzeżenie przeszło w środkowy Romans. Ogromne słowa uznania należą się tutaj dyrygentowi, który podjął się dużych rozmiarów wyzwania. W drugiej części Andante ma non troppo solista zaprezentował piękną i swobodnie płynącą pieśń skrzypiec na tle rozkołysanego akompaniamentu orkiestry. Stanowiło to nie tyle kontrast, co refleksyjne dopełnienie dla intensywnie wzrastającego i nasyconego wyrazu.

Orkiestra narastającym tremolandem uzyskała odpowiednie efekty, po czym kojącą melodią osiągnęła punkt kulminacyjny łagodnym ściszeniem brzmienia. W czasach szczególnej wrażliwości na wszelkie niuanse wirtuozeria stała się nieodłącznym elementem profesjonalnego wykonawstwa. Dowiódł tego Piotr Pławner grając jedne z najpiękniejszych fraz liryki instrumentalnej w finałowym rondo połączonym z burzliwą kadencją Allegro con fuco. W III części solista w oszałamiającym tempie zaintonował alla zingara imponując brawurowym staccato w ostrych i tanecznych rytmach węgierskiego folkloru, granych w zawrotnym tempie.