Przegląd nowości

Jubileusz Marka Weiss-Grzesińskiego

• 

Szczegóły

Opublikowano: piątek, 24, kwiecień 2009 02:00

Błąd krytyczny rozszerzenia [sigplus]: Dla folderu galerii obrazów stories/2009/Grzesinski oczekiwana jest względna ścieżka do folderu startowego określonego w konfiguracji rozszerzenia w zapleczu systemu Joomla!.

Z okazji jubileuszu 30-lecia pracy artystycznej 25 kwietnia 2009 na scenie Opery Bałtyckiej w Gdańsku odbędzie się premiera opery Piotra Czajkowskiego Eugeniusz Oniegin w inscenizacji Jubilata.

Jest jednym z najwybitniejszych polskich reżyserów specjalizującym się w spektaklach operowych. Imponujący jest jego dorobek - 127 premier 83 inscenizacji, co czyni go jednym z najbardziej doświadczonych reżyserów operowych w Polsce. Były one prezentowane  niemal na wszystkich polskich scenach operowych. Weiss-Grzesiński nie stroni od repertuaru barokowego, dzieł współczesnych, a nawet musicalu (Skrzypek na dachu). To także jeden z niewielu polskich reżyserów operowych, którzy zapraszani są do realizacji przez zagraniczne teatry i festiwale. Jego inscenizacje pokazują, że opera jest gatunkiem scenicznym, a nie tylko koncertem w kostiumach, będącym intelektualną rozrywką, formą dialogu ze współczesną publicznością o współczesnym świecie. Reżyser podąża za zmieniającymi się estetykami teatralnymi, co jakiś czas zmieniając swój język sceniczny. Pozostaje jednak wierny idei tworzenia sztuki ambitnej, na której wychowało się już kilka pokoleń wielbicieli opery. Jest także autorem powieści beletrystycznej Boskie życie (2008). Przyczynił się także do rozwoju polskiej opery jako dyrektor Teatru Wielkiego w Warszawie, Poznaniu i Opery Bałtyckiej w Gdańsku.

Marek Weiss-Grzesiński ukończył polonistykę na Uniwersytecie Warszawskim (1974) i reżyserię w warszawskiej PWST (1980). Debiutował realizacją dramatu Szekspira Troilus i Kressyda w Teatrze Narodowym. Jako dyrektor Teatru Muzycznego w Słupsku (1978-81) z grupą młodych aktorów zrealizował kilka inscenizacji dramatów Szekspira. Stypendium British Institute w Warszawie umożliwiło mu podjęcie studiów szekspirowskich w Wielkiej Brytanii. Ich efektem była głośna realizacja Hamleta nagrodzona na festiwalu w Toruniu. W rezultacie został zaangażowany jako reżyser etatowy do Teatru Narodowego w Warszawie, gdzie wyreżyserował Czekając na Godota Becketta. W 1981 roku zrealizował w  Operze we Wrocławiu prapremierę opery Zbigniewa Rudzińskiego Manekiny, która prezentowana była na Festiwalu w Rennes oraz na Festiwalu Narodów w Sofii.

Warning: No images in specified directory. Please check the directoy!

Debug: specified directory - https://maestro.net.pl/images/stories/2009/Grzesinski

W latach 1982-88 i 1992-95 był głównym reżyserem Teatru Wielkiego w Warszawie. Zrealizował na tej scenie kilkanaście oper. Znalazły się wśród nich: Borys Godunow Musorgskiego, Fidelio Beethovena, Wozzeck Berga, Łucja z Lammermoor Donizettiego, Straszny dwór Moniuszki, Turandot Pucciniego, Manekiny Rudzińskiego, Aida, Macbeth, Traviata i Nabucco Verdiego, Mistrz i Małgorzata Kunada, Bramy raju Joanny Bruzdowicz, Dama pikowa Czajkowskiego, Salome Richarda Straussa, Raj Utracony Pendereckiego i Faust Gounoda.

Od 1989 roku przez dwa sezony pełnił funkcję dyrektora artystycznego Teatru Północnego w Warszawie. W 1991 r. powrócił do opery i zrealizował dwie głośne inscenizacje w Teatrze Wielkim w Łodzi: Diabły z Loudun Pendereckiego i Don Giovanniego Mozarta. Tę ostatnią operę przygotował pod koniec 1998 roku w Operze Narodowej w Warszawie.

W latach 1995-2001 był dyrektorem artystycznym Teatru Wielkiego w Poznaniu. Z zespołem tego teatru przygotował realizacje oper: Nabucco, Traviata i Trubadur Verdiego, światową prapremierę Elektry Theodorakisa (Luksemburg, 1995), Toskę i Madame Butterfly Pucciniego, Wesele Figara i Czarodziejski Flet Mozarta, Cyrulika sewilskiego Rossiniego, Salome Richarda Straussa, Diabły z Loudun Pendereckiego, Carmen Bizeta oraz Borysa Godunowa Musorgskiego. Polska prapremiera Galiny Landowskiego , zrealizowana w 1999 została zaproszona jako prezentacja polskiego teatru operowego na Światową Wystawę EXPO 2000 w Hanowerze. W maju 2001 roku w Teatrze Wielkim w Poznaniu przygotował nowatorską premierę Aidy Verdiego, która zakończyła sześcioletni okres współpracy z tym teatrem.  W październiku tego samego roku jego produkcja Wolnego strzelca Webera otworzyła nowo odbudowaną scenę Opery Wrocławskiej. Z jej zespołem zrealizował także widowiska w Hali Stulecia, takie jak: Nabucco, Skrzypek na Dachu i Aida oraz operę Rudzińskiego Antygona. Najważniejszą pozycją we współpracy z Operą Wrocławską była nowoczesna inscenizacja Czarodziejskiego Fletu Mozarta zaprezentowana z okazji 250 rocznicy jego urodzin.

We wrześniu 2004 roku został mianowany zastępcą dyrektora artystycznego Opery Narodowej.  Jednak rok później, po odwołaniu dyrektora Kaspszyka zrezygnował ze swojej  funkcji. W Teatrze Narodowym zrealizował dla festiwalu Warszawska Jesień prapremierę opery Zygmunta Krauzego Iwona Księżniczka Burgunda. W 2007 przeniósł tę realizację do Opery Narodowej. Od 206 jest etatowym reżyserem Warszawskiej Opery Kameralnej, gdzie zaprezentował Wolnego Strzelca Webera.

Od 2008 jest dyrektorem naczelnym i artystycznym Opery Bałtyckiej, w której wcześniej reżyserował Madama Butterfly, Fausta i Rigoletto. Pierwszą premierą jego dyrekcji był Don Giovanni Mozarta, następną Wesele Figara.

Wiele z jego spektakli było prezentowanych w Paryżu, Londynie, Berlinie, Monachium, Wiedniu, Moskwie, Brukseli, Hadze, Luksemburgu, Atenach, Pekinie, Tokio, Jerozolimie i w ponad trzydziestu innych miastach Europy i Azji. Za granicą zrealizował jako reżyser Trubadura Verdiego w Sofii, Mahagonny Brechta/ Weilla w Tel Avivie, Nabucco Verdiego w Istambule, Króla Rogera Szymanowskiego i Straszny Dwór Moniuszki w USA, Traviatę Verdiego i Łucję z Lammermoor Donizettiego w Korei Południowej, Aidę w Belgii i Holandii oraz Eugeniusza Oniegina w Finlandii. Wielokrotnie realizował spektakle na festiwalach w Atenach, Vichy, Jerozolimie, Xanten, Carcassonne i Pafos.
 
                                    Serdecznie gratulujemy i życzymy kolejnych sukcesów.

                                                          Redakcja Maestro