Przegląd nowości

Dwie gwiazdy

Szczegóły

Opublikowano: wtorek, 24, marzec 2009 01:00

Elwira wciąż pojawia się i znika, by znowu wyłonić się z innej strony, krzyżując miłosne plany swego libertyńskiego męża, którego smutny koniec ma być przestrogą dla wszystkich mężczyzn, zainteresowanych jedynie zaliczaniem kolejnych "spódniczek". W najbardziej znanej arii Donny Elwiry "Mi tradi", pomimo tego iż zawiera w sobie skrajne emocje, Mikołaj zachowuje ekwilibrum pomiędzy sprzecznymi namiętnościami nią targającymi, łącząc liryzm z intensywnym dramatyzmem. Mimo iż zazdrosna Donna Elwira jednak kocha go tak bardzo, że jest gotowa wybaczyć każdą zdradę i poniżenie, ale nie potrafi zapobiec nieuniknionemu.

Maestro Dudamel poprowadził orkiestrę z ogromnym wyczuciem, dbając by nie forsowała zbytnio forte, zmuszając muzyków do bardziej subtelnej gry. To wcale nie przeszkodziło mu ekspresyjnym wygraniu dramatyzmu muzyki Mozarta, szczególnie w momentach, w których kompozytor zaplanował grę samej orkiestry.

Najdoskonalsza i najambitniejsza opera geniusza z Salzburga otrzymała zatem perfekcyjne ramy, w które wpisała się inscenizacja niemieckiego reżysera Petera Mussbacha. Choć premiera jej miała miejsce w mediolańskiej La Scali jesienią 2006 roku, a berlińska w grudniu 2007 roku, to Dudamel nie traktuje jej jak zamknięty rozdział. To żywe dzieło, które wciąż wymaga doskonalenia. Zresztą i sam młody maestro wciąż się uczy, korzystając z uwag innych dyrygentów, jak chociażby Daniela Barenboima, który przysłuchiwał się próbom i w przerwie konferował z fenomenalnym Wenezualczykim.

Mussbach nie tylko wyreżyserował ten spektakl, ale także zaprojektował kinetyczną scenografię, która podkreśla dynamiczną dramaturgię opery. Bardzo proste dekoracje, bo głównymi elementami są ciągle przesuwające się po całej scenie dwa ogromne prostopadałościany, aktywnie kreują emocje tej inscenizacji, podobnie jak i oświetlenie. Kostiumy Andrey Schmidt-Futterer są równocześnie współczesne jak i pełne aluzji do XVII wieku. I tak na przykład Don Giovanni, którego gra włoski baryton Andrea Concetti, nosi skórzane czarne spodnie, czarną koszulę z kryzą i bardzo długi płasz, a Donna Anna (w tej partii występuje rosyjska sopranistka Anna Samuil) - szeroką spódnicę na tafcie i czarną woalkę.