Przegląd nowości

Artysta dysponuje tenorem lirycznym o pięknej, niepowtarzalnej barwie. Jego głos brzmi bardzo naturalnie, jest aksamitny, ciepły i całkowicie swobodny na całej szerokości skali, pewny intonacyjnie, o płynnej, skończonej frazie. Śpiewa przy tym bardzo muzykalnie. I tę sztukę wokalną, dojrzałą dziś i wzbogaconą 25 letnim doświadczeniem, zademonstrował na omawianym koncercie. Podzielił go jakby na trzy części: zainaugurował skupionym wykonaniem sekwencji Ave Maria (Bacha/Gounoda), swą interpretacją podkreślając ów modlitewny charakter utworu. Na organach towarzyszył mu Robert Grudzień, który zresztą dał się poznać i jako solista - wirtuoz. W drugiej części Marek Torzewski (tym razem z Robertem Grudniem przy fortepianie) zaśpiewał z pełną swobodą, a nawet brawurą kilka pieśni włoskich (Mamma, Santa Lucia, Wróć do Sorrento, O sole mio). Trzecią część wypełniły piosenki z ostatniej płyty artysty Magnes dusz z pięknie wykonaną tytułową (do muzyki M. Jureckiego i słów J. Wołka) oraz równie pięknym i wzruszającym Adagio (muz. T. Albinioni, sł. J. Wołek). Wszystkie te pieśni artysta sam komentował. Właściwy recital zakończyła spontanicznie, z ogromną emocją i siłą wyrazu wykonana pieśń Do przodu Polsko (muz. A. Baldassarre i R. Munafo, sł. A. Mogielnicki), będąca nieoficjalnym hymnem polskiej reprezentacji piłkarskiej.