Przegląd nowości

Nadzwyczajna Gala Baletowa we Wrocławiu

Szczegóły

Opublikowano: niedziela, 09, listopad 2008 01:00

W pas de deux "Diamonnds" pięknie duet taneczny zatańczyli Polina Semionova i Vladimir Malakhov. Stało się to, czego można było się spodziewać. Po pojawieniu się na scenie Malakhova tancerza powitano długotrwałą owacją. Drugim punktem programu były Wariacje z "Pas de quatre" do muzyki Cesare Pugniego, które w układach tanecznych wg Julesa Perrota, choreograficznie zrekonstruował Anton Dolin. Za ich urzekające przestawienie, prawidłowość techniki i wirtuozowską perfekcję solistka, Najda Saidakova otrzymała entuzjastyczny aplauz.

Z kolei Shoko Nakamura każdym gestem i nieprzeciętnie wiotkim ciałem oczarowała widownię w Wariacjach z "Alles Walzer" Johanna Straussa z choreografią Renato Zanella. W moim przekonaniu wstrząsające wrażenie, głęboko emocjonalne napięcie, sięgające niemal ekstazy wywarł "Umierający łabędź" w interpretacji Beatrice Knopp. Głównym czynnikiem olśniewającego sukcesu baleriny była logiczna, klarownie przejrzysta struktura ruchu i jego znaczeniowa motywacja. Choreografię do tego utworu Camille Saint-Säensa opracował Michael Fokine. Ostatnim w pierwszej części punktem programu, był "Voyage" z muzyką Wolfganga Amadeusa Mozarta.

W nim Vladimir Malakhov powrócił na scenę w układach tanecznych Renato Zanella. Poza doskonałą techniką tańca, kreował postać także wyrazem twarzy i wzroku. Artysta przestrzegając tradycyjnych reguł, swym tańcem prezentował przede wszystkim uczucie, inteligencję i wdzięk, czym na widowni wzniecił rzadko spotykany entuzjazm.

Po przerwie wszyscy soliści, zaliczani do najwybitniejszych tancerzy współczesności zatańczyli Serait-Ce la Mort?. Choreografię, pełną filozoficznej refleksji, do tego utworu Richarda Straussa opracował Maurice Bejart. Imponująco wypadło spotkanie pięciu świetnych tanecznych indywidualności stanowiących jedną ekspresyjną całość. Wszyscy przywiązywali wielką wagę do znaczeniowej strony ruchu. Bez względu na to, czy tańczyli w ciszy, czy też z muzyką tworzyli idealną kompozycje taneczną. Koncentrowali się na czasowo przestrzennych relacjach w zwartych sekwencjach tanecznych, będących przekaźnikiem myśli i uczuć..