Przegląd nowości

Obchody 150. rocznicy urodzin Marcelli Sembrich-Kochańskiej w USA

Szczegóły

Opublikowano: niedziela, 05, październik 2008 02:00

Tydzień Polski (Sembrich Heritage Week - 3-9 VIII) podobnie był różnorodny. Mezzosopran Justyna di Biaggio (koncertująca również w Polsce) i bas Walerian Rumiński, solista renomowanych amerykańskich scen, śpiewali arie i pieśni Chopina i Moniuszki.

Przy fortepianie towarzyszył im Jarosław Gołembiowski, kompozytor i pianista od dłuższego czasu działający w USA; grał m.in. utwory własne. Profesorowie okolicznych uczelni prezentowali poezję Adama Zagajewskiego, Zbigniewa Herberta, Wisławy Szymborskiej i Czesława Miłosza; pianistka i skrzypaczka ubarwiły to miniaturami Marii Szymanowskiej, Chopina, Bacewicz, Paderewskiego i Moszkowskiego, a między muzealne obiekty Sembrich wpleciono ekspozycję exlibrisów Krzysztofa Kmiecia, na których można było odnaleźć rysy wielu znanych polskich muzyków, jak Urszuli Kryger i Jerzego Maksymiuka... Odbył się pokaz filmu Romana Polańskiego Pianista, i sympozjum, na którym Stephen Herx mówił o wpływie Sembrich na amerykańską scenę wokalną, Joseph Herter - mieszkający stale w Warszawie - o patriotycznym zapale, jaki ogarnął Polaków w Ameryce, w tym Sembrich i Paderewskiego podczas I. wojny, a niżej podpisana o wydanej właśnie własnej biografii Marcelli Sembrich-Kochańskiej. Nie zabrakło muzycznej kody: w wykonaniu polskiej skrzypaczki Maliny Sarnowskiej i Stephena Gallucciego zabrzmiały utwory Emila Młynarskiego, Bacewicz i Wieniawskiego.

Warto odnotować serię koncertów kameralnych - kwartetu i tria - czerpiących z twórczości kompozytorów, których Sembrich znała: Brahmsa, Cui, Rachmaninowa, Klary Schumanna, Pucciniego, Kreislera. Zainteresowanie wzbudził film Franco Zeffirellego Traviata (Violetta należała do koronnych ról Sembrich), a także przypomnienie sztuki i postaci innych primadonn. Komentowane dokumenty  video ukazały świetną Beverly Sills, i  "najgorszą śpiewaczkę świata", Florence Foster Jenkins. Ten sensacyjny, i dramatyczny zarazem przypadek osoby, która nie mając słuchu, talentu, umiejętności wokalnych ani dobrego smaku występowała w Carnegie Hall i nagrała płyty, był też tematem dobrego przedstawienia o niej, jakie nowojorscy aktorzy pokazali w Hudson. (Polscy widzowie znają sprawę: warszawski Teatr Polonia ma w repertuarze Boską!, sztukę Petera Quiltera o Florence, z Krystyną Jandą  w roli tytułowej).