Przegląd nowości

Rafał Bartmiński i Mateusz Lasatowicz gośćmi Stowarzyszenia Miłośników Opery Krakowskiej "Aria"

Szczegóły
Opublikowano: niedziela, 18, maj 2008 02:00

            Stowarzyszenie Miłośników Opery Krakowskiej "Aria" niestrudzenie prowadzi cykl Spotkanie z Artystą. Gośćmi programu byli artyści, którzy byli autentycznymi gwiazdami światowych scen operowych (Teresa Żylis-Gara, Wiesław Ochman), obecnie na arenie międzynarodowej świecą pełnym blaskiem (Maria Knapik, Mariusz Kwiecień), byli także miejscowi oraz krajowi wybitni śpiewacy oraz ci, którzy popularność dopiero zdobywają. W najbliższą niedzielę, 18 maja 2008 roku, gośćmi pani prezes Elżbiety Gładysz będą: tenor Rafał Bartmiński oraz pianista Mateusz Lasatowicz. Obaj są zaliczani do znakomitości młodego pokolenia.

Image

Rafał Bartmiński (tenor). Ukończył katowicką Akademię Muzyczną w klasie Eugeniusza Sąsiadka. Uczestniczył też w kursach mistrzowskich Heleny Łazarskiej, Christiana Elsnera, Ralfa Döringa i Ryszarda Karczykowskiego. Jest laureatem Konkursu Wokalnego im. Ady Sari w Nowym Sączu, a w 2001 roku został uznany za najbardziej obiecującego polskiego tenora podczas Międzynarodowego Konkursu Wokalnego im. St. Moniuszki w Warszawie (nagroda pozaregulaminowa). W szóstej edycji tego konkursu otrzymał II nagrodę w kategorii głosów męskich oraz nagrody specjalne. Działalność koncertową artysta rozpoczął już w czasie studiów biorąc udział w wykonaniach dzieł oratoryjnych Bacha, Beethovena, Haendla i Mozarta na różnych polskich estradach filharmonicznych. Uczestniczył w koncercie noworocznym w Paryżu oraz w koncercie inaugurującym Festiwal Muzyki Sakralnej w Pizie. Po studiach związał się z Warszawską Operą Kameralną, gdzie debiutował jako Leński w Eugeniuszu Onieginie Czajkowskiego. Ma również w repertuarze partie Tamina w Czarodziejskim flecie i Don Ottavia w Don Giovannim Mozarta oraz Nemorina w Napoju miłosnym Donizettiego. Rolą Don Luigina w Podróży do Reims Rossiniego zadebiutował na scenie Teatru Wielkiego - Opery Narodowej. Występuje tam jako Byczysław w Królu Ubu Pendereckiego, Czaplicki w Damie pikowej Czajkowskiego, Posłaniec w Aidzie Verdiego, Tambourmajor w Wozzecku Berga, Parpignol w La Bohème Pucciniego, Szalona w Curlew River Brittena, Tamino w spektaklu W krainie czarodziejskiego fletu Mozarta i Norman w Łucji z Lammermoor Donizettiego. Od ubiegłego sezonu artystycznego został gościnnym solistą Opery Wrocławskiej. Na Dolnośląskiej scenie debiutował jako Nemorino w Napoju miłosnym, później rozpoczął występy w roli Pasterza w Królu Rogerze, którą to partię 13 maja zaśpiewał również w Wiesbaden. Ostatnią pozycją, w której wystąpił we Wrocławiu była niewielka partia Gabriela w Raju utraconym Pendereckiego. Jest częstym gościem na estradach wielu krajowych filharmonii.

Mateusz Lasatowicz (pianista),zaledwie kilka miesięcy temu otrzymał dyplom ukończenia Akademii Muzycznej w Katowicach. Zainteresowania muzyczne objawiał od dzieciństwa. W tym samym czasie, w którym opanował sztukę mówienia i chodzenia zaczął śpiewać i tańczyć. Reagował na każdą słyszaną muzykę, ciągle śpiewał i tańczył. Uwielbiał i stale nucił wszystkie piosenki z repertuaru Maryli Rodowicz i Mirelle Mathie. Gdy wraz z rodzicami składał wizytę u cioci w Oświęcimiu praktycznie nie odstępował od pianina. Wobec tego ciocia to pianino siostrzeńcowi ofiarowała. Rodzice zaraz instrument przetransportowali do Katowic. Mama nie tracąc czasu zaraz zaprowadziła pięcioletniego synka na przesłuchanie do Ogniska Muzycznego i... został przyjęty. Następnie przez pierwsze trzy lata pobierał edukacje w Państwowej Szkole Muzycznej im. Stanisława Moniuszki w Katowicach. Od czwartej klasy aż do matury był uczniem w Ogólnokształcącej Szkole Muzycznej I i II stopnia im. Fryderyka Chopina w Bytomiu. W tym czasie edukację z zakresu gry na fortepianie poszerzał u pedagogów pracujących w Akademii Muzycznej. Od czwartej do szóstej klasy u starszego wykładowcy, pani Marty Czerewko, a następnie u profesora Józefa Stompla.

            Młodzieńcze lata Mateusza w pamięci zapisały się pierwszymi sukcesami podczas konkursów pianistycznych. Mając zaledwie 10 lat, w 1993 roku otrzymał wyróżnienie na II Międzynarodowym Konkursie Chopinowskim w Getyndze. Pasmo nagród poszerzał każdego następnego roku zdobywając laury I, II lub III miejsca oraz nagrody podczas krajowych i międzynarodowych konkursów pianistycznych w Chorzowie, Stalowej Woli, Antoninie, Koszycach, Siedlcach i Koninie. Z taką bazą dokonań został przyjęty w poczet studentów Akademii Muzycznej im. Karola Szymanowskiego w Katowicach. Dyplom absolwenta tej szacownej uczelni otrzymał pod koniec 2007 roku.

Image

W czasie ostatnich lat studiów rozpoczął działalność artystyczną biorąc udział w koncertach, m.in. z Orkiestrą Symfoniczną Filharmonii Śląskiej oraz z Akademicką Orkiestrą Symfoniczną Filharmonii Narodowej w Warszawie. Brał udział w festiwalach muzycznych m.in. Jana Kiepury w Sosnowcu i Dąbrowie Górniczej, w koncertach towarzyszących Warszawskiej Jesieni oraz na festiwalu puzonowym w Warszawie. Podczas konkursów dla wokalistów, a także dla instrumentalistów wielokrotnie w charakterze akompaniatora towarzyszył uczestnikom zmagań w Krakowie, Warszawie i Katowicach. Na estradach koncertowych Łodzi, Warszawy i Katowic występował jako akompaniator podczas recitali wokalnych.

W niedzielę, 18 maja o godz. 15:00 z Rafałem Bartmińskim na estradzie koncertowej wystąpi po raz pierwszy. Goście Stowarzyszenia Miłośników Opery Krakowskiej "Aria" podczas programu Spotkania z Artystą w foyer Teatru im. J. Słowackiego, swoje umiejętności zaprezentują w następujących utworach:

Mateusz Lasatowicz solowo zagra pieśń Stanisława Moniuszki "Prząśniczka" opracowaną na fortepian przez polskiego kompozytora Henryka Melcer-Szczawińskiego (1869-1928), oraz jedną z trzech romantycznych, wpadających w ucho etiud z opusu 5, Franciszka Liszta. Tę etiudę koncertową Des-dur (Un sospiro) nasz utalentowany pianista zapewne zadedykuje prezes Elżbiecie Gładysz, choćby z uwagi na śpiewność melodii mogącej naśladować ludzki głos. A takie muzyczne zjawisko idzie w harmonii z osobowością i urodą pani prezes.

                                                                                 Wilfried Górny