Przegląd nowości

Multarzyńskiego sztuka fortepianu

Szczegóły

Opublikowano: wtorek, 19, kwiecień 2011 02:00

Poprzez rejestrację obrazu emocji, owego zewnętrznego, pozadźwiękowego obrazu aktu kreowania muzyki - fotografie Multarzyńskiego pokazują też osobowość artysty (a przynajmniej niektóre rysy tej osobowości). Grający pianista myśli o muzyce. W tym czasie jego ciało poddaje się podświadomości i gra tego ciała mówi więcej o człowieku w chwili największego napięcia, niż wszystkie wystudiowane gesty przed i po utworze. Oko aparatu fotograficznego opowiada o pianistach grą ich podświadomości.

Tak jak w scenografii reformatorem teatru był ukierunkowany snop światła, tak w fotografice, od kiedy przeszła z prostej dokumentalistyki w krąg sztuki - gra światła uchwycona na zdjęciu, stała się jednym z głównych wyznaczników artyzmu fotogramu. I dobrze stało się, że Juliusz Multarzyński wybrał fotografię czarno-białą do prezentacji pianistów. Poprzez grę światła w cieniowaniu oraz wyrazisty kontrast czerni i bieli, dużo lepiej od kolorowej oddaje ona to, co leży u fundamentów każdej sztuki: konflikt. Multarzyński to czuje, rozumie i świadomie wykorzystuje w swoich fotogramach. Potrafi uchwycić ów niezdefiniowany, a jakże istotny wśród miniatur moment musical.

                                                                              Wacław Panek

Juliusz Multarzyński Pianiści. Studium rubato, wstęp Bohdan Pociej, Kraków 2010, Fundacja Pomocy Artystom Polskim "Czardasz", ss. 206, album fotograficzny.

Album można kupić  - tutaj