Przegląd nowości

Debiutancka płyta Agi Mikolaj

Szczegóły
Opublikowano: piątek, 25, luty 2011 01:00
Agnieszka Mikołajczyk, ostatnia uczennica Antoniny Kaweckiej dla monachijskiej Bayerische Staatsoper porzuciła Teatr Wielki w Poznaniu, gdzie debiutowała jako Hanna w Strasznym dworze Moniuszki. Początkowo największe uznanie przynosiły jej partie Mozartowskie: Pamina, w Czarodziejskim flecie, Donna Anna i Donna Elvira w Don Giovannim, Hrabina w Weselu Figara. Sukcesem okazała się partia Fiordiligi w Cosi fan tutte, którą debiutowała w Gylndenbourne i Londynie. W czerwcu 2004 na scenie Opera Bastille, zadebiutowała jako Pierwsza Dama w Czarodziejskim Flecie. Mimo krótkiego stażu zdążyła już Aga Mikolaj (taki przyjęła artystyczny pseudonim) zaśpiewać pod batutą: Kenta Nagano, Adama Fischera, Zubina Mehty i Petera Schneidera. Ponadto w latach 2005-2009 występowała jako Marcelina w Fidelio Beethovena w towarzystwie Waltraud Meier i Rene Pape oraz Micaela w Carmen Bizeta na scenie Bayerische Staatsoper.
Image
Debiut w Deutsche Oper w Berlinie, gdzie zaśpiewa partię Anusi w Wolnym strzelcu. 22 lutego 2008 roku pojawiła się też po raz pierwszy w Operze w Monte Carlo, gdzie na początek zaśpiewała Donnę Elvirę w Don Giovannim. W międzyczasie w Essen, pod batutą Stefana Soltesza, zaśpiewała Ewę w Śpiewakach norymberskich, swoją pierwszą partię wagnerowską. W marcu 2009 roku po bardzo udanych występach w berlińskiej Staatsoper Unter den Linden (Donna Elvira w Don Giovannim) pod batutą Gustavo Dudamel, dyrektor berlińskiej Staatsoper Daniel Barenboim zaprosił panią Agnieszkę do zaśpiewania Woglinde w Złocie Renu nowej produkcji wagnerowskiego Ringu w mediolańskiej La Scali i w Staatsoper w 2010 roku, którą w obu teatrach dyrygował. Debiut był na tyle udany, że już 20 marca 2011 roku wróci jako Pierwsza Dama w premierze najnowszej inscenizacji Czarodziejskiego fletu, w reżyserii Williama Kentridge.

 

Bogata kariera sceniczna aż prosiła się o udokumentowanie w postaci nagrań. I tak się właśnie stało, przed kilkoma dniami ukazała się pierwsza płyta Agi Mikolaj, na której znalazły się arie i pieśni z dzieł Richarda Straussa oraz arie z oper Wolfganga Amadeusza Mozarta.

Już w otwierających album Czterech ostatnich pieśniach  R. Straussa można docenić pełnię walorów jej głosu, a należy przyznać, że jest to głos o interesującej barwie, dużej nośności i sile, na dodatek świetnie brzmiący w każdym rejestrze; średnim szczególnie. Pozwala to na stworzenie interesującej kreacji każdej z pieśni. Jest w tej interpretacji: zmysłowość, chwila zadumy, wspaniale oddanego liryzmu, oraz subtelnie zaznaczonego ciepła. Artystka unika tak często spotykanego w tych straussowskich miniaturach wokalnych sentymentalizmu i zbędnego patosu. Jest po prostu jak najbardziej naturalna w każdym wymiarze. Tutaj również Karl Sollak, dyrygent prowadzący zespół WDR Rundfunkorchester Köln, okazał się znakomitym partnerem w pełni podporządkowującym się solistce. Tworzą znakomity duet! Potwierdzają tą klasę i ogrom muzykalności w kolejnych dwóch ariach: Es gipt ein Reich z Ariadne auf Naxos i  w scenie finałowej Morgen mittag um elf! z Capriccio R. Straussa.

Równie wiele satysfakcji daje wysłuchanie arii mozartowskich, gdzie fraza płynie naturalnie i z pełną prostotą. a głos ujmuje subtelnością brzmienia oraz delikatnością dramatycznej ekspresji i prowadzenia frazy. Możemy się o tym przekonać najpierw w cavatinie Porgi amor później w recytatywie E susanna non vieni, arii Hrabiny z Wesela Figara śpiewanych głosem o nasyconym brzmieniu. Nie inaczej jest w przypadku In quali eccessi arii Donny Elviry z Don Giovanniego i Come scoglio z Cosi fan tutte. Dla pełnego obrazu należy jeszcze tylko dodać, że WDR Rundfunkorchester Köln ma mozartowskie przejrzyste brzmienie, co w przypadku prezentowanych fragmentów tego kompozytora trudno przecenić.

                                                                                           Adam Czopek