

































GaleriaT. Shebanova gra - Pory roku Czajkowskiego
Wydarzenia |
Szukaj w Maestro |
||
|
|
|
||
Przegląd nowościKobiety górą
Strona 2 z 4 Wizerunek prostej, bardzo młodej i nieco naiwnej dziewczyny, która jednak opanowana niezwykłą pasją staje się równa królowi Francji, potrafi go zapalić do boju i nauczyć zwyciężać, kiedy stanie na czele wojska. Joanna d'Arc miewa też chwile zwątpienia natury duchowo-religijnej, czeka na jakiś głos z nieba, podpowiedź, która utwierdzi ją w działaniu. Jednak także te psychologiczne niuanse udało się Annie Lichorowicz wiarygodnie przedstawić gestem i głosem, w czym z pewnością dopomogła jej orkiestra pod batutą Ewy Michnik, i sceniczni partnerzy.
Przyznać jednak trzeba z ręką na sercu, że role męskie nie dorównywały tej jednej żeńskiej, tytułowej i szalenie odpowiedzialnej. Dobrze, że reżyserka, Natasha Ursuliak wprowadziła do przedstawienia sceny ze snu, dwie role nieme wykonywane przez dziecięcych aktorów - małą Joannę i małego Karola, którzy w swych najmłodszych latach razem bawią się, próbują sił w szermierczych pojedynkach i przygotowują do przyszłej roli, kiedy Francja stanie oko w oko z potęgą brytyjską. Dosyć niewdzięczną i może dlatego nieudaną rolę miał natomiast do wykonania sceniczny ojciec Joanny przebrany w szaty duchowne Bogusław Szynalski, który z jednej strony nieustannie gromi córkę (a co z celibatem?) za niezbyt skromne i religijnie poprawne prowadzenie się, z drugiej zaś, okazuje się jej zabójcą w imię jakichś wydumanych idei, honoru, porządku czy równie pusto brzmiącej w tej sytuacji cnoty.
|
|||
|
Maestro jest tytułem jakim honoruje się najwybitniejszych muzyków wirtuozów dyrygentów śpiewaków i nauczycieli. Właśnie im oraz podążającym za ich przykładem artystom poświęcona jest ta strona |
|||
| 2006 Copyright © Wiesław Sornat (R) All rights reserved MULTART | |||