

































GaleriaT. Shebanova gra - Pory roku Czajkowskiego
Wydarzenia |
Szukaj w Maestro |
||
|
|
|
||
Przegląd nowościSmutne myśli o śpiewakach
Strona 2 z 2
Nie znam obliczeń wskazujących, na ile taniej jest utrzymywać różne Violetty, Carmeny, Radamesów, Jontków czy Mefistów na umowie zlecenia, niż na stałym, etacie, jakiej wyrwy mentalnej i szkody artystycznej dokonano usuwając z codziennej pracy nad repertuarem i stylem swego teatru jego protagonistów, czołowych solistów, ekipie trzymającą poziom codziennych spektakli, wreszcie debiutantów, którzy – zwykle z drżeniem serca – oczekiwali wstąpienia do tej rodziny teatralnej.
W polskich warunkach, ale również niemal wszędzie na świecie, pozbawianie teatrów operowych ich podstawowych członów, jakimi są zespoły solistów jest rodzajem operowej zbrodni, jakże dobrze znanej nam z grywanych na scenie dzieł.
Siła artystycznej zbiorowości, oddziaływanie na następne pokolenia solistów, sława i autorytet teatru w mieście, regionie a nawet kraju dzięki zwartemu gronu protagonistów, wreszcie duma i przywiązanie publiczności do swych ulubieńców – oto kilka tylko atrybutów poważnego traktowania solistów – śpiewaków.
A jak w sytuacji braku możliwości stałej pracy, mają postępować przyszłe Toski, Rozyny, Małgorzaty, Fausty, Onieginy czy Skouby, które od wczesnej młodości kształtowały swe możliwości wokalne, wygrywały studencką konkurencję, a nawet konkursy wokalne, marzyły aby wreszcie zdobyć stały etat teatralny i w gronie średniego i starszego pokolenia solistów, zdobywać kwalifikacje do przyszłej kariery artystycznej.
Z sezonu na sezon tworzymy nowe instytucje artystyczne. W tych starych gramy zaledwie kilkanaście spektakli miesięcznie, przy czym za moich czasów nigdy nie było ich po niżej 28. Natomiast koszty stałe utrzymywania tych instytucji są takie same, albo jeszcze wyższe.
Liczni rodzice przyszłych gwiazd wokalistyki zastanawiają się czy po studiach wysłać absolwenta za granicę, czy może do chóru, bo tam stały etat.
Wreszcie działania bezsensowne, a wiec jakże szkodliwe osiągnęły w naszej Ojczyźnie dziedzinę tak daleką od aktualnych problemów politycznych i gospodarczych, jak wokalistyka. A przecież jeśli o nią nie zadbamy – nie będzie miał kto śpiewać „Jeszcze Polska nie zginęła”. Sławomir Pietras |
|||
|
Maestro jest tytułem jakim honoruje się najwybitniejszych muzyków wirtuozów dyrygentów śpiewaków i nauczycieli. Właśnie im oraz podążającym za ich przykładem artystom poświęcona jest ta strona |
|||
| 2006 Copyright © Wiesław Sornat (R) All rights reserved MULTART | |||