Przegląd nowości

W Poznaniu Wieniawski, w Toruniu Paganini

Szczegóły

Opublikowano: środa, 21, październik 2026 20:50

Zauważyłem wszakże, że tempo nie było zbyt szybkie, a wyraźne przyspieszenie nastąpiło dopiero w końcówce. Tak jak wszyscy melomani, czekałem na III część, z którą kojarzy się ten koncert, czyli na La Campanella – dzwoneczek, odzywając się w partii skrzypiec grany flażoletami oraz przez dodatkowy instrument w orkiestrze.

Wyszło przepięknie. Solistka dość długo opierała się oklaskom publiczności, by w końcu zaproponować na bis utwór przypominający mi bluesa, który jednak, jak to opisano na FB Toruńskiej Orkiestry Symfonicznej, okazał się rozrywkowym utworem funkowym o pulsującym rytmie, zatytułowany Funk the String. Po przerwie usłyszeliśmy Symfonię fantastyczną z podtytułem Epizod z życia artysty Hectora Berlioza, utwór prawdziwie przełomowy w rozwoju muzyki symfonicznej z uwagi na wyszukaną instrumentację oraz niezwykły komentarz słowny przygotowany przez samego kompozytora słynącego również z błyskotliwego pióra.

Toruńczycy dobrze poradzili sobie z tym dziełem. Mnie szczególnie spodobały się części 2, 4 i 5, czyli Bal z przepięknym walcem, Marsz na stracenie i zamykający symfonię Sabat czarownic. Oczywiście, po wykonaniu dzieła była owacja na stojąco. Tak sobie myślę, że cała ta fantastyczna opowieść Berlioza o treści utworu ma się nijak do słyszanej muzyki, bo po prostu nie da się wprost przełożyć muzyki na słowa i nie są one konieczne do odbioru utworu. Myślę także, iż Symfonia fantastyczna wypadłby jeszcze lepiej w innej sali, bo akustyka sali na Jordankach jest, moim zdaniem, nie najlepsza, taka „bunkrowa”, albowiem dla mnie ten budynek ma coś z bunkra albo z pieczary, takiej muzycznej pieczary. 

                                                                            Wacław Bielecki

• « poprz.
• nast. »