

































GaleriaT. Shebanova gra - Pory roku Czajkowskiego
Wydarzenia |
Szukaj w Maestro |
||
|
|
|
||
Przegląd nowościPremiera „CONRAD”
Strona 2 z 3
Najsłynniejszy utwór z cyklu Czterech etiud op. 4 wykracza poza wirtuozowski charakter typowej etiudy – znajdziemy tu śpiewną, liryczną melodię, bogatą harmonię i nastrój melancholii, który potęguje awangardowa koncepcja choreograficzna. Adagio z muzyką Tomasa Albinoniego przykuwa ascetyczną choreografią, prostotą i ogromnym ładunkiem emocjonalnym. Neoklasyczny ruch tancerzy jest skupiony i zintegrowany z przejmującym brzmieniem muzyki.
Nie zabraknie Krzesanego Wojciecha Kilara, w którym Drzewiecki splótł żywiołową góralszczyznę z nowoczesnym baletem: dzięki dynamicznym, wybijanym w powietrzu uderzeniom piętą o piętę sprawił, że pradawny obrzęd krzesania ognia zamienił się na scenie w brawurowy taniec. Publiczność zobaczy również Odwieczne pieśni Mieczysława Karłowicza – poemat symfoniczny o tęsknocie, miłości, śmierci i wszechbycie, w którym choreograf za pomocą oszczędnych środków uzyskał równowagę między fabułą, pięknem tańca i malarskością nastroju.
Conrad Drzewiecki (1926-2007) – ikona polskiej choreografii, wybitny tancerz, pedagog, twórca Polskiego Teatru Tańca, karierę rozpoczął jako solista baletu Opery Poznańskiej, a po sukcesach na międzynarodowych konkursach tańca występował m.in. we Francji i we Włoszech, współpracując z czołowymi zespołami baletowymi. Po powrocie do Polski w 1963 roku kierował baletem Opery Poznańskiej, tworząc głośne choreografie, m.in. Ognisty ptak i Cudowny Mandaryn. Był prekursorem nowoczesnych technik tańca w Polsce oraz dyrektorem artystycznym Państwowej Szkoły Baletowej w Poznaniu. |
|||
|
Maestro jest tytułem jakim honoruje się najwybitniejszych muzyków wirtuozów dyrygentów śpiewaków i nauczycieli. Właśnie im oraz podążającym za ich przykładem artystom poświęcona jest ta strona |
|||
| 2006 Copyright © Wiesław Sornat (R) All rights reserved MULTART | |||