Przegląd nowości

„Amerykanin w Paryżu”– balet nad Brdą

Szczegóły

Opublikowano: poniedziałek, 28, wrzesień 2026 21:25

Tancerze zaprezentowali się nadzwyczaj pięknie, przy czym nie był to taniec w stylu klasycznym, tylko uwspółcześniona klasyka. Akcja widowiska toczy się w latach dwudziestych ubiegłego wieku, ale artyści występowali w strojach stylizowanych chyba na lata pięćdziesiąte. Główna dekoracja pokazywała Paryż z wieżą Eiffla i mostami nad Sekwaną. Akcja zmieniała się szybko, a tancerze występowali w różnych konfiguracjach, czy to solo, czy to w małych grupkach dwu-, trzy-, czteroosobowych, albo w znacznie większych, zbiorowych.

Właśnie sceny z corps de ballet zrobiły na mnie największe wrażenie, bo były pokazem niesamowitego zgrania tancerzy i ich precyzji wykonawczej. Synopsis, czyli baletowe libretto Amerykanina w Paryżu opracował Krzysztof Pastor nawiązując do jednego z najważniejszych filmów w historii kina, musicalu filmowego pod tym właśnie tytułem. Film w reżyserii Vincentego Minnelli  z 1951 r. zdobył onegdaj aż sześć Oskarów.

Akcja bydgoskiej wersji baletu została podzielona na dwa akty z sześcioma scenami w każdym. Nie będę jej tutaj przytaczał ani streszczał, powiem tylko, że cała historia obraca się wokół skomplikowanych problemów miłosnych związanych z trójką głównych bohaterów. Są nimi: Amerykanin Jerry, były żołnierz, który po I wojnie został w Paryżu i zajął się malarstwem (tańczył go Artem Rybalchenko), jego francuski przyjaciel Henri (Quentin Lelong) i ich miłość - piękna Lise (Marta Kurkowska-Buritta). Wzajemne stosunki tych trojga są mocno zagmatwane, ale wszystko kończy się happy endem. Gdy idzie o warstwę muzyczną, to całe przedstawienie jest ilustrowane utworami Georga Gershwina.

• « poprz.
• nast. »