Przegląd nowości

Vissi e vivo d'arte

Szczegóły

Opublikowano: poniedziałek, 10, sierpień 2026 22:05

Z lekka trawestując incipit arii z niedawno granej tu Toski można by tak scharakteryzować biografię artystyczną Lidii Grychtołówny. Na swój powrót po latach nieobecności w Krakowie Artystka otrzymała iście królewską oprawę za jaką uznać można wawelski Dziedziniec Arkadowy. Na program recitalu 8 sierpnia w ramach XIX Festiwalu „Wawel o zmierzchu“ złożyły się utwory doby Romantyzmu: od Schuberta poprzez Schumanna po Chopina.

W grze Grychtołówny przede wszystkim zwraca uwagę głęboko osadzone w instrumencie, własne touché czyli ukształtowany przez lata praktyki sposób uderzenia. Zapewnia to szlachetność dobywanych dźwięków, które nie są powierzchowne czy przebite, lecz zawsze doskonale wyważone, również pod względem barwy.

Szczególnie „rzucało się to w uszy“ przez porównanie z wcześniej występującą pianistką, która dość nijakim dźwiękiem zagrała chopinowskie Wariacje op. 2 na temat duetu „Là ci darem la mano“ z Don Giovanniego Wolfganga Amadeusa Mozarta. I zaraz potem okazało się, że z tego samego instrumentu można wydobyć brzmienie dostarczające pełnej satysfakcji. O zachowanej swobodzie technicznej świadczyło wykonanie dwóch schubertowskich Impromptu z op. 90 (D. 899): 2 Es-dur w tempie Allegro i 4 As-dur oznaczonego jako Allegretto. Zarówno w tym przypadku, jak i kolejnych punktów programu, czynnik wirtuozowski nie wysuwał się na pierwszy plan, lecz ustępował przed głębszym namysłem interpretacyjnym. 

• « poprz.
• nast. »