Przegląd nowości

Do utraty tchu

Szczegóły

Opublikowano: sobota, 11, lipiec 2026 09:18

W pewnym momencie ruch zamiera, mogąc wprowadzać w błąd, że akcja dobiegła końca. Zwłaszcza że milknie również oprawa muzyczna. Michał Przybyła zaczyna jednak wykonywać ćwiczenia ze skakanką. Gdy w ciszy nadal trwają jakieś działania, mam zawsze nieodparte wrażenie, iż świat wypadł ze swoich kolein.

W krótszej, lecz bardziej dynamicznej części drugiej powraca szybszy i bardziej spazmatyczny ruch, któremu towarzyszy muzyka o bardziej wyrazistych rytmach. O ile oświetlenie w pierwszej części posiada czysto funkcjonalny charakter wydobywania postaci z mroku, o tyle w drugiej natomiast staje się pełnoprawnym czynnikiem kształtującym sceniczne działanie i jego wyraz, przybierając purpurowe zabarwienie i rytmicznie rozbłyskując.

Oprawę muzyczną stanowi elektroniczna kompozycja Michała Lazara, która poprzez powtarzalność formuł rytmiczno-motywicznych posiada wybitnie transowy charakter. Zarazem jest ona jedynym, niezmiennym składnikiem przedstawienia. W jego przebieg bowiem swój indywidualny wkład wnoszą członkowie grupy, częściowo wypełniając ogólną koncepcję choreograficzną Michała Przybyły swoimi pomysłami o improwizowanym charakterze, stąd przyznał im miano współtwórców - performerów. A zatem kolejne powtórzenia będą się od siebie różnić i, być może, gdyby dziś Heraklit miał wyjaśnić swoją ideę pantha rei, to sformułowałby ją, że dwa razy nie obejrzy się tego samego spektaklu Sweat.

                                                                   Lesław Czapliński

• « poprz.
• nast. »