Przegląd nowości

„Tosca“ lubi deszcz?

Szczegóły

Opublikowano: wtorek, 23, czerwiec 2026 22:08

Czyżby w ten sposób wróciła do niej karma, gdyż oboje nie zamierzali dotrzymać danej sobie obietnicy? Pod względem muzycznym zmienił się wobec premiery jedynie odtwórca Cavaradossiego, którym na Wawelu był trzydziestotrzyletni tenor norweski Bror Magnus Tødenes. Satysfakcji dostarcza głos o młodym, wyrównanym brzmieniu i lirycznym odcieniu.

Jeśli w obietnicy ocalenia Angelottiego w pierwszym akcie b' przy słowie „vita“ było nieco chwiejne, to w bliźniaczym ustępie w drugim, w hymnie na część wolności, słowo „vittoria“ jaśniało już pełnym blaskiem. Sztuczne nagłośnienie ma to do siebie, że eksponuje najmniejsze nawet niedociągnięcia. Zaburzyło także proporcje przestrzenne, kiedy dobiegający z oddali głos torturowanego Cavaradossiego brzmiał jakby znajdował się on obok Toski. W tytułowej partii wystąpiła dobrze znana krakowskiej publiczności Olga Busuioc.

Oboje wykonawcy największe wrażenie wywarli na mnie w finałowym duecie O dolci mani mansuete e pure, w którym wykazali się dużą muzykalnością w ustępach śpiewanych w lekkiej dynamice, mezza voce. O ile pierwszy akt rozgrywa się w południe, więc jasny jeszcze dziedziniec nie przeszkadzał. W następnych, dziejących się po zmierzchu, kiedy rzeczywiście on zapadł, można było operować oświetleniem, w tym zalewającym krwistym szkarłatem po zasztyletowaniu się przez Toskę i utrzymującym się do końca orkiestrowej kody, stanowiąc na koniec mocną puentę.

                                                               Lesław Czapliński

• « poprz.
• nast. »