

































GaleriaT. Shebanova gra - Pory roku Czajkowskiego
Wydarzenia |
Szukaj w Maestro |
||
|
|
|
||
Przegląd nowościKomasa i Seniuk, czyli „Brzechwa dzieciom”
Strona 3 z 3
Ważnym składnikiem widowiska, które przyjmuje właśnie formę wiązanki numerów para-cyrkowych, jest rytmiczna muzyka grana na instrumentach dętych, ze szczególnym uwzględnieniem suzafonu lub tuby. Zresztą sam kompozytor jest zapamiętałym trębaczem, więc zapewne stworzenie warstwy dźwiękowej do tego przedstawienia nie stanowiło dla niego problemu.
Może pewnym kłopotem okazało się chóralne wykonanie dwóch czy trzech piosenek przez artystów, bo trudno było zrozumieć pewne słowa. Zresztą także w partiach mówionych pojawiały się niekiedy niewielkie usterki w dykcji, ale to już problem, który coraz częściej atakuje polskie sceny i wtedy nie pomagają nawet mikroporty przyklejone do twarzy. Natomiast incydentalnie dobra dykcja pozwoliła dorosłym słuchaczom zauważyć, że pewne słowa wymawiane bardzo dobitnie w rozmówkach, którymi posługiwali się np. bajkowi piraci, najwyraźniej zmierzały ku powszechnie znanemu wyrażeniu na literę „k”. Jednak wrodzona kultura obecna w naszych mediach oraz oryginalna pisownia Jana Brzechwy, nie pozwoliła na wypełnienie tego słowa wszystkimi zgłoskami. Joanna Tumiłowicz |
|||
|
Maestro jest tytułem jakim honoruje się najwybitniejszych muzyków wirtuozów dyrygentów śpiewaków i nauczycieli. Właśnie im oraz podążającym za ich przykładem artystom poświęcona jest ta strona |
|||
| 2006 Copyright © Wiesław Sornat (R) All rights reserved MULTART | |||