Przegląd nowości

„Łucja z Lammermooru” Donizettiego w Opéra de Massy

Szczegóły

Opublikowano: poniedziałek, 25, maj 2026 22:13

Symbolicznego znaczenia nabiera tylko jakby pochodzący z epoki elżbietańskiej strój Łucji, z wręcz przyduszającą ją obszerną kryzą wokół szyi. Pochodząca z Hawany sopranistka Laura Ulloa wznieca w roli tytułowej aplauz doskonałą znajomością wszelkich tajników bel canta, swobodnym i naturalnym frazowaniem, niezawodną techniką i poruszającą identyfikacją z rolą.

Zjawiskowo przez nią wykonana - z towarzyszeniem chimerycznych dźwięków szklanej harmoniki (a nie fletu) - scena szaleństwa stanowi emocjonalne i niezapomniane zwieńczenie całej realizacji. Jej ukochanym Edgarem jest wykorzystujący finezyjne środki wokalne kolumbijski tenor César Cortes, dysponujący ciepło brzmiącym i zyskującym w zależności od wyrażanych uczuć różnorodne barwy tenorem.

Henryka Ashtona bezbłędnie portretuje imponujący mocnym i gęsto nasyconym barytonem oraz dominujący potężną sylwetką cypryjski baryton Stavros Mantis. W partii Rajmunda nie do końca przekonuje, wprawdzie przykuwający uwagę atrakcyjnym zabarwieniem swego basu, wszak nie zawsze umiejętnie gospodarujący oddechem i z tego powodu zbyt często rwący końcówki fraz Jean-Vincent Blot. Obsadę bez zarzutu dopełniają argentyński tenor Carlos Tatale (Artur), mezzosopranistka Sophie Belloir (Alisa) i tenor Jean Miannay (Norman). Zaś na czele Orkiestry Opery w Massy i Chóru kameralnego „Mélisme” stoi z powodzeniem specjalizujący się w repertuarze bel canta Jakob Lehmann, nadający potoczyście prowadzonej i zwartej narracji muzycznej odpowiednią intensywność emocjonalną. 

                                                                                        Leszek Bernat

• « poprz.
• nast. »