Przegląd nowości

Powróćmy jak za dawnych lat...

Szczegóły

Opublikowano: wtorek, 19, maj 2026 12:25

Uwertura „Maalot“ pierwszego to właściwie tren przyjmujący formę crescenda. Bardzo dobrze przeprowadził tę zasadę rozwojową Michał Klauza, ale sama muzyka mnie nie (po)ruszała, będąc doskonale nijaką. Dotyczyło to także pierwszej części High-Rise (Wieżowce) suity Szkice miejskie tegoż autora, na początku której strojenie waltorni pozostawiało nieco do życzenia.

Nie mam do końca pewności, na ile była to strategia kompozytorska, a na ile dyrygencka, by blues z drugiego ogniwa powoli się wyłaniał zanim się ostatecznie w pełni objawi? Finałowe Freeway Scherzo odznaczało się żywiołową motoryką i jakby zapowiadało motyw przybocznych tytułowego króla Ubu z opery Krzysztofa Pendereckiego. Wydaje mi się, że z orkiestrowego dorobku tego kompozytora na upowszechnienie bardziej zasługują jednakże Symfonia i Koncert fortepianowy, lepiej przysługując się jego muzycznej reputacji.

O ile Wars miał spore doświadczenia z muzyką rozrywkową (jedną z jego piosenek przywołałem w tytule) i filmową jeszcze w kraju, o tyle trudno rozstrzygnąć skalę trudności z dostosowaniem się Wajnberga do norm obowiązujących w Kraju Rad, w tym odwołań do inspiracji folklorystycznych, zwłaszcza iż wraz ze zmianami miejsc zamieszkania przychodziło mu zmieniać kolejne tożsamości muzyczne: białoruską, uzbecką, mołdawską... Czteroczęściowa jest jego suita Melodie polskie op. 47 nr 2.

• « poprz.
• nast. »