Przegląd nowości

Festiwal Mozartowski zaczął się na Grenlandii?

Szczegóły

Opublikowano: niedziela, 10, maj 2026 08:59

Jednak bez tych drobnych wydawało się scenek podczas Uwertury i następnych epizodów: w magazynie obuwniczym, sali masażu kosmetycznego, w obliczu akrobatycznych skoków obsługi czy łaszenia się białego misia z Krupówek, niektórzy widzowie mieliby pewnie problem z łyknięciem ponad dwugodzinnej porcji muzyki.

Wszystko to w konwencji komediowo-farsowej obmyślił reżyser Paweł Szkotak z pomocą scenografa Mariusza Napierały, choreografki Iwony Runowskiej i innych znakomitych twórców scenicznych. A jednak „prima la musica”, i o tym w zasadzie należałoby od samego początku pisać. Do gwałtownego wprowadzenia w ruch operowej maszyny nie mogą posłużyć leciwe i przyciężkie gwiazdy, ale artyści młodzi, ambitni i doskonale dysponowani.

To ogromny atut inscenizacji Mozarta w tej szkatułce sztuki operowej, którą jest dziś WOK. Z niej już wypłynęli na szerokie wody liczni soliści, ale i na obecny dorobek niektórych bohaterów Cosi fan tutte można już spoglądać z podziwem. Zadziwiła wszystkich walorami osobistymi i talentami scenicznymi Teresa Marut w charakterystycznej, trójczłonowej roli Despiny. To była kreacja jak z amerykańskiego filmu rewiowego, pełna tańca, energii, vis comica i doskonałego śpiewu. Jak wszystkie te elementy mogły się pomieścić w drobnej i eterycznej dziewczynie, trudno zgadnąć. To należałoby punkt po punkcie analizować na wideo – mamy więc nadzieję, że Warszawska Opera Kameralna przygotuje wzorem dwóch innych pozycji swego repertuaru, Czarodziejskiego fletu i Cyrulika sewilskiego, odpowiednie nagranie. 

• « poprz.
• nast. »