Przegląd nowości

Maksymiukowi na urodziny

Szczegóły

Opublikowano: poniedziałek, 13, kwiecień 2026 17:10

Otóż chodziło o to, że piewsze takty owej pieśni biesiadnej są na dwie czwarte, a kolejne na trzy czwarte. Dla dyrygenta to średni kłopot, ale wykonawcy powinni wiedzieć, że w tym jest niekonsekwencja. Maestro Urbański rzucił nawet wszem i wobec pytanie - jak dyrygować owe Sto lat? Z orkiestry padła odpowiedź: na dziewięć czwartych. Od publiczności - na sto czwartych. Krzysztof Urbański wybrał wersję na trzy czwarte, stąd rytm polonezowy.

Program nadzwyczajnego koncertu był i bez tego zakończenia atrakcyjny i różnorodny. Dwie pozycje z dwiema przybyłymi orkiestrami poprowadził sam jubilat. Zrobił to ze zwykłym animuszem, energią i rozmachem. Ale pokazał też umiejętność wyciszenia i skupienia w środkowej części Suity z baletu Ognisty ptak Igora Strawińskiego. Wydaje się, że bardziej podatna na sugestie mistrza okazała się Sinfonia Varsovia, choć także okiestrze Filharmonii Narodowej niczego nie brakowało w Finale I Symfonii Jeana Sibeliusa.

Jej sekcja dęta zachowywała jednak w odpowiedzi na zachęty dyrygenta większą wstrzemięźliwość od swojej warszawskiej konkurentki, dla której buduje się ponoć największą w Polsce salę koncertową. Maestro Maksymiuk skorzystał z okazji, by, jak to miał zwykle w zwyczaju, przemówić do słuchaczy z dyrygenckiego podium. Część przemówienia miał nawet zapisane na dwóch wielkich kartkach, ponieważ jednak, jak zwykle, nie dostarczono mu mikrofonu wiele z wypowiedzianych słów nie docierało do publiczności.

• « poprz.
• nast. »