Przegląd nowości

„Nabucco” Verdiego w Opera Ballet Vlaanderen w Antwerpii

Szczegóły

Opublikowano: piątek, 06, marzec 2026 17:30

Ważną rolę dramaturgiczną w całej realizacji odgrywa subtelnie prowadzona przez Thomasa Walgravego reżyseria świateł. Na przykład na początku drugiego aktu, kiedy Abigaille odnajduje fatalny dokument, z którego wynika, iż nie jest prawowitą córką Nabuchodonozora, lecz nieprawym dzieckiem królewskiej niewolnicy, na ścianach wyświetlany jest tekst owego zdradzającego sekret listu. Kiedy zaś, po tym, jak król rzuca jej w twarz niekczemne pochodzenie, Abigaille drze na strzępy fatalny pergamin, owe ściany „zalewają” projekcje ukazujące kawałki papieru.

Ponadto Jatahy chętnie wykorzystuje element wodny, przywołany tutaj widocznym w centrum basenem - oraz projekcjami odbłysków i migotań jego powierzchni - w którym zmagają się toczący pomiędzy sobą wojnę Asyryjczycy i Hebrajczycy.

W wodzie zanurza się też Nabuchodonozor, co nasuwa skojarzenia z ceremonią chrztu. Duże wrażenie wywiera widok Abigaili przywdziewającej w pozycji leżącej wielki, zastępujący koronę płaszcz, symbol jej rozdmuchanych ambicji zostania nową władczynią Babilonu. Intrygujący jest pomysł wprowadzenia na scenę identycznych postaci kobiet - okrytych stylizowanymi na burki sukniami ślubnymi - z których niektóre padają martwe na ziemię, co zapewne ma zwrócić naszą uwagę na tragiczną sytuację przedstawicielek płci pięknej w wielu krajach świata.

• « poprz.
• nast. »