Przegląd nowości

„Dama Pikowa” Czajkowskiego w Opéra Royal de Wallonie w Liège

Szczegóły

Opublikowano: wtorek, 03, marzec 2026 11:52

Sztywne konwenanse i stereotypy są przez reżyserkę symbolizowane automatycznymi gestami otaczających ją postaci, poruszających się jak pozbawione życia i elastyczności kukiełki. Ich przewidywalne i z góry zaplanowane pozy dużo mówią o braku wolności ucieleśnianych przez nie dziewcząt, przewidzianych do zamążpójścia z narzuconymi im bez ich najmniejszego nawet udziału kandydatami. Z kolei w drugim akcie zawieszona na wysokości w centrum pudła scenicznego konstrukcja scenograficzna o nieregularnych konturach geometrycznych odgrywa podwójną rolę.

Z jednej strony przywołuje apartament Hrabiny, do którego wślizguje się Herman, gdzie początkowo obserwuje z ukrycia ceremoniał układania starej wiedźmy do snu, a zaraz potem usiłuje od niej wyciągnąć sekret dotyczący trzech kart.

Tak naprawdę Lambert-Le Bihan traktuje jednak to tajemnicze i pogrążone w półmroku pomieszczenie jako alegorię stanu umysłowego samotnego Hermana, oszalałego w swoim pragnieniu poznania sekretu starej ciotki Lizy. Powtarzający machinalnie magiczne zaklęcie bohater - wyjawione mu wreszcie przez upiora zmarłej na atak serca Hrabiny - nieubłaganie zmierza do samobójczej śmierci. W tej wymagającej roli zbliżający się niekiedy niebezpiecznie do granicy swoich wokalnych możliwości armeński tenor Arsen Soghomoyan skutecznie odkrywa złożoność osobowości ześlizgującego się w otchłań obsesji i halucynacji protagonisty. 

• « poprz.
• nast. »