Przegląd nowości

Schubert śpiewa w „Zapiskach śmiertelnika”

Szczegóły

Opublikowano: środa, 11, luty 2026 18:04

O postaciach zupełnie wydawałoby się pobocznych, jak agenta ubezpieczeniowego czy pracownika prosektorium, w ogóle jakby zapomniano, a one też dołączyły do ironiczno-satyrycznego nastroju przebijającego z nieco ciągnącej się fabuły filmu. Bo w sumie jest to fresk ukazujący w krzywym zwierciadle naszą polską rzeczywistość, i tę pogrzebowo-cmentarną, i policyjno-prokuratorską, i ubezpieczeniowo-spadkową, i połowowo-rybacką, i hotelowo-nadmorsko-pensjonatową, tutaj ukazującą się pod kryptonimem „MEWA”. Bardzo dobre nadmorskie zdjęcia wykonał Jakub Stolecki.

I wreszcie muzyka. Tą, jak w porządnym filmie, nie należałoby się zajmować, bo powinna być niezauważalna. Tak ją też utkał Tomasz Gąssowski – muzyk, kompozytor, producent muzyczny i producent filmowy. Gdyby nie ten Schubert na początku i na końcu. Skąd taki pomysł? Czy nie było czegoś polskiego, urywka pieśni Chopina (np. Moja pieszczotka), Moniuszki (Dwie zorze), Karłowicza (Pamiętam ciche, jasne złote dnie)?

Musiał być język niemiecki, choć w filmie producentem, który zbił majątek na wodzie sodowej, jest Polak? Otóż w końcowych scenach filmu melodia Serenady Schuberta wchodzi delikatnie przetworzona przez Gąssowskiego do ścieżki dźwiękowej, choć pewnie tego nikt nie zauważył. Nagranie Serenady jest chyba bardzo stare, bo dowiadujemy się, że niemiecki baryton Rudolf Knoll, niemal rówieśnik Dietricha, zmarł już 20 lat temu. Jeśli płyta z Schubertem miała 50 lat, to pewnie nie obowiązywały prawa autorskie. A zresztą tej niemieckiej muzyki jest jak na lekarstwo, nie wiem czy cała minuta. Ale, jak mówi któryś z bohaterów filmu – widać klasę.

                                                                        Joanna Tumiłowicz

• « poprz.
• nast. »