Przegląd nowości

Kameraliści od Santa Maria alla Scala

Szczegóły

Opublikowano: środa, 11, luty 2026 18:47

W ujęciu włoskich gości Koncert d-moll na smyczki i basso continuo RV 127 nabrał zdecydowanie żywiołowego odcienia, jednocześnie nic nie tracąc na dyscyplinie gry. Posiada on formę da capo i finał stanowi poniekąd powtórzenie pierwszej części. Taką jest też aria Anastasia Vedrò con mio diletto z Giustina RV 717, pierwotnie wykonywana przez kastrata Giovanniego Ossiego.

Na omawianym koncercie usłyszeliśmy ją w interpretacji Danieli Pini. Ponadto artystka zaprezentowała Salve Regina Niccolò Porpory oraz dwie arie z jego oper: Come nave in mezzo all'onde, tytułowego bohatera z Siface, króla Numidii, oraz tzw. gniewu In braccio a mille furie, a należącą do Mirtea z Rozpoznanej Semiramidy, obydwie odziedziczone po kastracie Farinellim. We wszystkich wszakże przypadkach przeznaczone one były na głosy wysokie, podczas gdy włoska śpiewaczka dysponuje jego średnią odmianą. Zbyt mała giętkość w połączeniu z niewystarczającym stopniem opanowania techniki wydobywania ozdobnych melizmatów sprawiły, że posiadały one wysilony charakter i często ich zakończenie przybierało urywaną postać. Stąd w ujęciu Pini najlepiej zabrzmiały: aria Sovente il sole z serenaty Vivaldiego Uwolniona Andromeda z efektem powtórzenia ozdobników w lżejszej dynamice oraz zaśpiewane na bis Lascia ch'io pianga z Rinalda HWV 7 George'a Friedricha Haendla, w znacznej mierze oparte na płynnej kantylenie odpowiadającej naturalnym predyspozycjom tejże artystki. Tym sposobem Włosi z najlepszej strony zaprezentowali się od strony wysokiej kultury w zakresie zespołowej gry instrumentalnej.

                                                         Lesław Czapliński

• « poprz.
• nast. »