

































GaleriaT. Shebanova gra - Pory roku Czajkowskiego
Wydarzenia |
Szukaj w Maestro |
||
|
|
|
||
Przegląd nowościCio-Cio-San bez harakiri
Strona 2 z 3
Gra na owym instrumencie i zaaranżowała partyturę Katarzyna Karpowicz, przy okazji japonistka i nauczycielka języka japońskiego. Młodocianego widza z pewnością przyciągną też takie elementy jak obecność narratora, który wyjaśnia koleje losu japońskiej gejszy i amerykańskiego oficera oraz sekwencje taneczne z udziałem kilku dobrze przygotowanych osób. One także poruszają się w sposób czerpiący ruchy z japońskiego baletu.
Jeśli do tego dodamy stylizowane na kimona kostiumy Japonek i tancerzy (Maciej Zień i Mateusz Karolczuk), rzucane na ściany całkiem sensowne wizualizacje i typowo japońskie ptaki oraz motyle wykonane z papieru, poczujemy się bliżej Kraju Kwitnącej Wiśni.
Choć w przedstawieniu wykorzystuje się oryginalne libretto włoskie, to jednak obecność narratora pomaga zrozumieć sens dialogów, a dodatkowo zastosowano tutaj też prosty, ale bardzo komunikatywny zabieg – podstawowa treść listu przysłanego po trzech latach z Ameryki do Cio-Cio-San staje się pretekstem do etiudy ruchowej z ujawnianiem poszczególnych słów. Wreszcie pochwalić trzeba bardzo subtelnie ukazany tragizm zakończenia opery, gdzie symbolicznie wyciągana z rękawa czerwona wstęga nie musi się kojarzyć z drastycznym odebraniem życia przez tytułową bohaterkę. |
|||
|
Maestro jest tytułem jakim honoruje się najwybitniejszych muzyków wirtuozów dyrygentów śpiewaków i nauczycieli. Właśnie im oraz podążającym za ich przykładem artystom poświęcona jest ta strona |
|||
| 2006 Copyright © Wiesław Sornat (R) All rights reserved MULTART | |||