Przegląd nowości

Cyganeria warszawska 150 lat później

Szczegóły

Opublikowano: wtorek, 20, styczeń 2026 13:15

A więc twórcy mniej lub bardziej skandalizujących instalacji, które swego czasu wzbudzały kontrowersje i protesty. Same obiekty nie są jednak bezpośrednio ukazywane, a jedynie opisywane werbalnie. Przedstawienie oddać ma atmosferę tamtych lat.

Stąd zadbano o fizjonomiczne podobieństwo aktorów do swych rzeczywistych i w większości żyjących  aktorów do swych żyjących pierwowzorów. Dotyczy to zwłaszcza Romana Gancarczyka wcielającego się w „sprawcę” tego całego „zamieszania”, a więc profesora Kowalskiego, zmarłego przed kilkoma miesiącami. W tym kontekście zabrakło natomiast sporów o granice wolności w sztuce i ich przekraczanie.

Dziś poza tym nie do przyjęcia byłoby uśmiercanie zwierząt na potrzeby artystycznej manifestacji, a większy sprzeciw wywołałyby prawdopodobnie odniesienia do Zagłady niż sfery religijnej, traktowane wtedy jako szarganie świętości. Duże wrażenie wywiera finałowy numer choreograficzny (Paweł Sakowicz), którego frenetycznie ekstatyczny charakter budzi dalekie skojarzenia z zakończeniem filmu Tadeusza Konwickiego Salto. Tyle że mógł zostać dołączony do każdego innego spektaklu pozostającego w repertuarze Starego Teatru...

                                                          Lesław Czapliński

• « poprz.
• nast. »