Przegląd nowości

„Falstaff” Verdiego w Opéra de Montpellier

Szczegóły

Opublikowano: niedziela, 11, styczeń 2026 16:09

Warto jeszcze wspomnieć o rzucanej na fronton przywołanego bloku mieszkalnego projekcji skaczącej małpy, prawdopodobnie ośmieszającej iluzoryczną męskość pretensjonalnego bohatera. Na tle owego dość szpetnego obrazu niekiedy nieśmiało wyróżniają się współczesne, a niekiedy fantazyjne, stroje autorstwa Carli Caminati, z egzotyczno-cudacznym przebraniem Falstaffa w akcie trzecim na czele.

Uwagę przyciąga też pomysłowo prowadzona - szczególnie w finale - przez François Thoureta reżyseria świateł. Niezależnie od tych kontrowersyjnych pomysłów scenicznych, trzeba wyrazić uznanie dla precyzji, z jaką David Hermann ustawia przemyślaną w najmniejszym szczególe i atrakcyjną grę aktorską każdego z protagonistów oraz sceny zbiorowe. Pełnej satysfakcji dostarcza prezentująca wysoki poziom obsada solistów.

Pozbawionym przez reżysera szlachetnego pochodzenia i...wydatnego brzucha Falstaffem jest zaskakujący młodzieńczą sylwetką przystojniak w osobie włoskiego barytona Bruno Taddi. Nadaje on swojej postaci indywidualny rys zadufanego w sobie szefa grupy dziwacznych nieudaczników. Taddia wykorzystuje w tym celu nieprzeciętny talent do bezbłędnego podawania tekstu oraz doskonale brzmiący we wszystkich rejestrach, ekspresyjny i ładnie nasycony głos. Zamożnego pana Forda przekonująco ucieleśnia Andrew Manea, ukazując tego bohatera jako zazdrosnego i nieustannie manifestującego wyższość nad kobietami egocentryka.

• « poprz.
• nast. »