Przegląd nowości

Demiurg i Czarny Anioł

Szczegóły

Opublikowano: niedziela, 21, grudzień 2025 11:25

Nie zapominajmy iż była absolwentką szkoły teatralnej w tej właśnie specjalności. Dzięki czemu, zgodnie z tekstem wiersza Osipa Mandelsztama, niczym skrzypek Hercowicz umiała z nich zrobić no brylant, no istny cud. Raz na zawsze zamknęła się w tym repertuarze i stworzonym wizerunku estradowym niczym później w podkrakowskim odosobnieniu. Podążając w ślad za Gretą Garbo, która wycofała się u szczytu swej kariery.

Kruchość wodoru. Ewa Demarczyk to kolejny portret estradowego artysty na scenie krakowskiego Teatru Nowego. Tym razem rozpisany na niego samego i jego cień, któremu postaci użyczył Piotr Sieklucki. Akcja rozgrywa się pomiędzy estradką z rampą z żarówek a rodzajem ginekogicznego fotela (scen. Łukasz Błażejewski) mającego przywoływać zadawane sobie samoudręczenie? Katarzyna Chlebna, zarazem reżyserka przedstawienia, tworzy zatem postać nieszczęśliwej kobiety, niezdolnej zadowolić przede wszystkim samej siebie.

Mimo osiągniętych wyżyn  artyzmu. Aktorka wskrzesza w swoim wykonaniu najsłynniejsze pieśni z repertuaru Ewy Demarczyk z niemniejszą dozą ekspresji niż jej historyczny pierwowzór, posiadając chyba nawet szerszy wolumen głosu, zwłaszcza w niskim rejestrze?  Szkoda jednak, że na przykład w finale, chociaż na krótki rozbłysk świateł, nie zmaterializował się przed naszymi oczyma obraz Artystki, jaki zapamiętaliśmy z jej najlepszych lat? Za sprawą którego właśnie zyskała miano Czarnego Anioła.

                                                         Lesław Czapliński

• « poprz.
• nast. »