Przegląd nowości

W cieniu gilotyny – „Andrea Chénier“ z MET

Szczegóły

Opublikowano: środa, 17, grudzień 2025 22:14

Nieudanie natomiast obsadzono Maurizia Murara w partii sankiuloty Mathieu, jako personifikacja ludu intonującego Karmaniolę, gdyż nieznośnie tremolował, nie będąc w stanie utrzymać na dłużej ustabilizowanego dźwięku. Tradycyjna inscenizacja Nicolasa Joëla ze scenografią Huberta Monloupa pochodzi sprzed 29 lat i przenosi widza do czasów akcji, odtwarzając realia tamtej epoki.

Głównie za sprawą kostiumów stylizowanych na rokokowe, właściwe dla arystokracji u schyłku monarchii, a następnie stroje mieszczańskie jakie zapanowały wraz z ustanowieniem republiki. Nad całością czuwała kompetentna batuta Daniele Rustioniego, który w czasie przerwy z wyciągiem fortepianowym  komentował partyturę Giordana, sam sobie przygrywając i płynnie przechodząc do cytatów z prowadzonego przedstawienia.

W jego trakcie nie wysuwał się jednak przed solistów, chyba że orkiestra puentowała poszczególne sytuacje sceniczne czy w scenach zbiorowych dostarczała kolorytu lokalnego w postaci cytowanych pieśni rewolucyjnych z tamtych czasów jak Ça ira, towarzyszące konwojom śmierci ku miejscu egzekucji, Karmaniola czy w ostatnim obrazie dobiegająca z oddali Marsylianka.

                                                                      Lesław Czapliński

• « poprz.
• nast. »