Przegląd nowości

Z profesora na studenta

Szczegóły

Opublikowano: czwartek, 11, grudzień 2025 20:48

Dużą siłą ekspresji odznaczał się przywołujący nabożeństwo chór a cappella z towarzyszeniem organów odpowiadający na wezwania Kapłana (Szymon Maziarz). Głosem tej społeczności jest Ligia, która podejmuje dialog że Świętym Piotrem. Scena ta kończy się chóralną apostrofą do Boga Der Herr segne dich und behüte dich…. W partyturze oznaczono ją „z oddali“, a więc stłumienie dobiegającego śpiewu dyrygent osiągnął poprzez odwrócenie się zespołu w stronę organów, symbolizujących zarazem ołtarz, wprowadzając tym samym czynnik dramatyczny.

Partia Świętego Piotra w ujęciu Tomasza Kumięgi odznaczała się wewnętrznym skupieniem, zwłaszcza w ustępie poprzedzającym spotkanie z Jezusem, kiedy pada słynne pytanie: Quo vadis, Domine?, od którego tytuł wzięła powieść Henryka Sienkiewicza i oparte na niej oratorium Nowowiejskiego.

Z kolei dramatyczny sopran Wioletty Chodowicz jako Ligii musiał pokonywać gęstą orkiestrację, co wymagało od artystki odwoływania się tym razem  do mocniejszej dynamiki. O uczoności partytury świadczy opanowanie techniki polifonicznej, najpełniej dochodzącej do głosu w finałowej fudze na słowie Amen. W dobie ponowoczesności, kiedy wewnętrzna spójność przestała być estetycznym ideałem, hybrydowe formy jak symfonie Gustava Mahlera czy właśnie oratorium Nowowiejskiego, odzyskują uznanie i popularność, a więc i miejsce w koncertowym repertuarze.

                                                            Lesław Czapliński

• « poprz.
• nast. »