Przegląd nowości

Pod znakiem kompozytorek

Szczegóły

Opublikowano: czwartek, 27, listopad 2025 15:42

Trzecie ogniwo utworu Barbary Buczek posługuje się techniką glissandową, a czwarte i finałowe siódme uzupełnia rozwój o pierwiastki aleatoryczne, przy czym dyrygujący Michał Klauza starał się jednak nad nimi w znacznym stopniu zapanować. Stąd duże wrażenie wywarła Fanfara na orkiestrę symfoniczną skomponowana przez twórcę w pełni dojrzałego, czterdziestoczteroletniego wtedy Pawła Mykietyna, skądinąd z podobnej okazji, a mianowicie obchodów siedemdziesięciolecia PWM.

W znacznym stopniu rządzą nią ostinata (odzywki puzonów, dźwięki werbla). Jak na tego rodzaju utwór jest ona znacznie rozbudowana, rządzi się uchwytną dramaturgią zdążającą do kulminacji i wykorzystuje monumentalne instrumentarium, w tym trzy harfy i organy.

Na koniec Tian Jao Liu, chińska laureatka IV Nagrody ostatniego konkursu szopenowskiego, zagrała I Koncert fortepianowy e-moll op. 11 jego patrona w opracowaniu Jana Ekiera. Było to wykonanie nie kryjące większych niespodzianek, odznaczające się poszanowaniem dla tekstu muzycznego, nie stanowiącego pretekstu dla wirtuozowskich popisów w stylu brillant. Muzykalność pianistki w pełni doszła do głosu w bisach, a zwłaszcza w stanowiącym rodzaj rozbudowanego poematu Walcu Es-dur op. 18 Fryderyka Chopina, w którym, obok salonowego oblicza, w ujęciu siedemnastoletniej artystki pojawiło się również jakby ludowe zacięcie, na co uwagę zwrócił mi prof. Wojciech Widłak.

                                                      Lesław Czapliński

• « poprz.
• nast. »