

































GaleriaT. Shebanova gra - Pory roku Czajkowskiego
Wydarzenia |
Szukaj w Maestro |
||
|
|
|
||
Przegląd nowości„Otello” Verdiego w Opéra du Rhin w Strasburgu
Strona 2 z 5
Starali się w ten sposób uzyskać wrażenie prawdopodobieństwa, a w owym tworzeniu iluzji przedstawianej rzeczywistości ważne też były kostiumy i rekwizyty. Konsekwencją takiego podejścia była praktycznie całkowita rezygnacja z dekoracji i rozgrywanie sztuki w opustoszałej przestrzeni. I właśnie na taki minimalizm estetyczny zdecydował się teraz Ted Huffmann, osadzając swoją realizację w pustej i przyjmującej formę prostokąta sferze, zamkniętej z trzech stron szarymi lub ciemnymi ścianami.
Wstawione w nie cztery pary drzwi umożliwiają pojawianie się lub znikanie solistów i chórzystów. Natomiast sygnalizowaniu zmian miejsc akcji służą jedynie porozstawiane stoły i usytuowane wokół nich krzesła. Istotną rolę pełnią także w tym obrazie utrzymane we współczesnym stylu stroje (Astrid Klein) oraz subtelnie prowadzona gra świateł (Bertrand Couderc).
Jeśli jednak według zasad teatru elżbietańskiego podstawą przedstawienia miała być gra aktorska, to we wzorującej się na nim realizacji w Strasburgu koncepcja ta nie do końca znalazła swoje potwierdzenie. Już na samym początku opery przerażenie mieszkańców Cypru, patrzących z nabrzeża jak okręt Otella walczy z nawałnicą w drodze do portu (Una vela!), nie znajduje przekonującego odbicia w zbiorowej i dość chaotycznej scenie chóru. Zupełnie niewiarygodnie wypada też intymny epizod z pierwszego aktu, podczas którego Otello i Desdemona pogrążają się we wspomnieniach pierwszych chwil miłości siedząc na przeciwko siebie na krzesłach. |
|||
|
Maestro jest tytułem jakim honoruje się najwybitniejszych muzyków wirtuozów dyrygentów śpiewaków i nauczycieli. Właśnie im oraz podążającym za ich przykładem artystom poświęcona jest ta strona |
|||
| 2006 Copyright © Wiesław Sornat (R) All rights reserved MULTART | |||