

































GaleriaT. Shebanova gra - Pory roku Czajkowskiego
Wydarzenia |
Szukaj w Maestro |
||
|
|
|
||
Przegląd nowościMarcella w Kielcach
Strona 3 z 7
Zachowały się listy, które pisał do niej sławny krytyk Eduard Hanslick. Ceniono ją zwłaszcza za role mozartowskie i za romantyczne bel canto w operach włoskich. Była też znakomitą interpretatorką pieśni. Dysponowała głosem, który obejmował dwie i pół oktawy. Przez całe życie czuła się ambasadorką kultury polskiej.
Od 1880 roku na wszystkich swoich koncertach wykonywała po polsku pieśń Fryderyka Chopina Życzenie przy własnym akompaniamencie fortepianowym. Włączała ją też do występów operowych (np. do sceny „lekcji śpiewu” w II akcie Cyrulika sewilskiego Gioacchina Rossiniego) traktując to jako symbol polskości narodu, który nie ma swojego państwa na mapie. W 1909 roku opublikowała na ten temat artykuł w amerykańskim czasopiśmie „Bohemian”.
W programach jej recitali znajdowały się zawsze pieśni polskich kompozytorów: Moniuszki, Niewiadomskiego, Zarzyckiego, Paderewskiego, Stojowskiego. W 1914 roku kierowała w Nowym Jorku pracami The American-Polish Relief Committee. Współpracując z Paderewskim i Sienkiewiczem działała na rzecz pomocy ofiarom wojny w Polsce. Warto też wspomnieć, że w 1902 roku, w Metropolitan Opera wystawiono skomponowaną przez Ignacego Jana Paderewskiego operę Manru, opartą na powieści Chata za wsią Józefa Ignacego Kraszewskiego. Marcella Sembrich śpiewała partię Ulany, a u jej boku wystąpił Aleksander Bandrowski w roli Manru. Spektaklem dyrygował urodzony we Wrocławiu Walter Damrosch. |
|||
|
Maestro jest tytułem jakim honoruje się najwybitniejszych muzyków wirtuozów dyrygentów śpiewaków i nauczycieli. Właśnie im oraz podążającym za ich przykładem artystom poświęcona jest ta strona |
|||
| 2006 Copyright © Wiesław Sornat (R) All rights reserved MULTART | |||