Przegląd nowości

„Sinfonia Varsovia” Warszawie

Szczegóły

Opublikowano: poniedziałek, 20, październik 2025 22:27

Albo, że w zburzonej, wygłodniałej  Warszawie, w której np. dyrektor Polskiego Radia miał swój gabinet w toalecie i siedział na klapie sedesu, pracownicy powstałego w 1945 roku Biura Odbudowy Stolicy kierowanego przez prof. Jana Zachwatowicza, działali w wielopiętrowym przestronnym biurowcu, elegancko ubrani pochyleni nad 30-ma biurkami jak we współczesnej amerykańskiej korporacji.

Nic dziwnego, że jeden z architektów zwinny jak gazela i zjeżdżający po poręczy, ale efektownie wywijający kozła na dole, musiał ten numer powtórzyć kilka razy. Powtarzalność jest też zobrazowana upiornie w scenie rozstrzeliwania inspirowanej bodaj Wróblewskim czy też Czwartosem. 

To wszystko jednak nic nie znaczy, tak jak kręcąca się wiele minut scena obrotowa ze scenografią Natalii Kitamikado zastawiona tysiącem szczegółów, rekwizytów, dekoracji, postaci ludzkich stojących, siedzących i leżących, wobec tematu, z którego wynika, że „pardon, nie masz jak Warszawa". Doskonale rozwiązana jest wizualnie prosta z definicji scena zburzenia stolicy. Makieta miasta podnosi się z jednej strony i zabudowania powoli zsypują się na ziemię. Trzeba też zapisać na plus, zapewne reżyserce Barbarze Wiśniewskiej, że świetnie spuentowane zostały kwestie buńczucznego hasła CAŁY NARÓD BUDUJE SWOJĄ STOLICĘ, w którym poszczególne litery tego zbiorowego transparentu układały się później w anty-hasła BRUD, BIEDA, BÓL. 

• « poprz.
• nast. »