Przegląd nowości

Czwarty protagonista łódzkiej „Toski“

Szczegóły

Opublikowano: środa, 08, październik 2025 16:43

Przedłużając fermaty czy wprowadzając do przebiegu muzycznego pauzy, wspomagane poprzez dynamiczne wyciszenie, spowalniał lub wstrzymywał bieg wydarzeń, co budowało napięcie, kiedy na tak zarysowanym tle następowało ich przyśpieszenie czy eskalacja sytuacyjnego dramatyzmu.

Takie twórcze odczytanie partytury najpełniej dawało znać o sobie w drugim akcie, w którym dochodzi do najgwałtowniejszych spięć i wybuchów skrajnych emocji, a także natężenia przemocy, co budziło sprzeciw u niektórych współczesnych, na przykład u Gustava Mahlera: „pewien facet jest poddawany torturom wśród okropnych wrzasków (dzieła werystyczne niechętni im nazywali „operami krzyku“ – L. Cz.), a drugi ginie od ostrego noża do krajania chleba“.

Nie dopuszczał on dzieł Pucciniego na scenę kierowanej przez siebie wiedeńskiej Hofoper, a z „Toską“ zapoznał się we Lwowie przy okazji swego koncertu kompozytorskiego w tamtejszej filharmonii. Sarah Tisba w tytułowej roli najkorzystniej wokalnie prezentowała się w ustępach o obniżonej dynamice, na przykład Dove son? Potessi coglierli, i traditori pod koniec sceny ze Scarpią w pierwszym akcie. Dużą wrażliwością i muzykalnością odznaczało się wzruszające ujęcie arii Vissi d'arte, vissi d'amore. Przy większym natężeniu dynamicznym głos przybierał jednak ostre zabarwienie.

• « poprz.
• nast. »